انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٧ - نقش ماديات بالاى شخصيت انسان

نقش ماديات بالاى شخصيت انسان‌

در دنياى مادى معمول است؛ اگر كسى فقير و ناتوان باشد، اگر كسى قدرت مادى نداشته باشد، مردم او را مسخره مى‌كنند، نسبت ديوانگى به او مى‌دهند، كسى دوست ندارد با او در تعامل باشد؛ اما روزى اگر او به قدرت برسد، همه به او احترام مى‌كنند و در هرجا از او به نيكى ياد مى‌كنند، كسانى‌كه نسبت به او تنفر داشتند، ديگر تنفر خود را كنار ميگذارند و او را مثل گذشته به باد تمسخر و استهزاء نمى‌گيرند، با وصفى كه ذكر شد، مردم او را مرد عاقل و خردمند مى‌پندارند و ديگر از او بدگوى نمى‌كنند.

ماديات در هر شرايط بر مردم تأثير دارد، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم وقتى‌كه تنها بود، فقير بود، قدرت نداشت، مشركين او را مسخره مى‌كردند، ديوانه و جادوگر مى‌گفتند، هركارى را كه او انجام مى‌داد، گناه مى‌پنداشتند و هرچيزى را كه او مى‌گفت، به استهزاء مى‌گرفتند، روزى‌كه فتح مكه صورت گرفت، همه مى‌آمدند و به آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم تسليم مى‌شدند، همه از او تعريف وتمجيد مى‌كردند، چيزهاى را كه قبلًا به او نسبت مى‌دادند، همه به باد فراموشى سپرده شده بود، تمام مردم به شمول مشركين، نسبت به پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم علاقه بيشتر پيدا كرده بودند، در فتح مكه عفو عمومى اعلام شد، أمنيت عمومى در آن‌جا حاكم گرديد، مردم خوش‌حال شدند، بزرگوارى آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم براى آنان آشكار گرديد، مردم مكه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم را احترام و تعظيم مى‌كردند، آهسته آهسته تمام مشركين قريش مسلمان شدند و از آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم اطاعت و پيروى كردند.