انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥١ - اولين شفيع روز قيامت
شفاعت كنند. هروقت خداوند جل جلاله بخواهد براى كسى اذن شفاعت دهد، آنگاه او مىتواند شفاعت كند. خدا به هركه بخواهد اذن شفاعت مىدهد، چه آنكس از جنس انسان باشد يا ملك، چه از پيامبران باشد و چه از مؤمنين، بدون اذن خدا كسى حق شفاعت را ندارد.
اولين شفيع روز قيامت
در حديثى وارد شده استكه روز قيامت آنعده از امتان سابق كه به پيامبران خدا ايمان داشتند، در نزد حضرت نوح عليه السلام مىآيند و تقاضا شفاعت مىكنند، حضرت نوح عليه السلام مىگويد: برويد نزد ابراهيم خليل الله، حضرت ابراهيم عليه السلام مىگويد: برويد نزد موسى كليم الله، حضرت موسى عليه السلام مىگويد: برويد نزد عيسى روح الله، حضرت عيسى عليه السلام مىگويد: برويد نزد پيغمبر آخرالزمان، حضرت محمد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم كه او از همهى انبياء بالاتر است. خداوند متعال جل جلاله در آيه ديگر به آنحضرت صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد: «وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً»[١] رسول من، نماز شب را بخوان، زود است كه پروردگارت تو را مبعوث كند به يك مقام پسنديده. مقام پسنديده، همان «مَقاماً مَحْمُوداً» است كه در روز قيامت مقام شفاعت را به او مىدهد. در روز قيامت براى اولينبار صداى شفاعت از جانب پيغمبر مكرم اسلام صلى الله عليه و آله و سلم بلند مىشود، قبل از او هيچ يكى از انبياء جرئت نمىكنند كه از خدا طلب شفاعت كنند.
وقتىكه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم شفاعت را آغاز مىكند، بعد بقيه انبياء و اولياى خدا به تبعيت از رسول مكرم اسلام صلى الله عليه و آله و سلم كم كم شروع به شفاعت مىكنند. يعنى بعد از
[١] - اسراء/ آيه ٧٩