انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٠ - آرزوهاى باطل

«فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى‌»

اراده خدا برهر چيز نافذ است؛ مگر اختيار دنيا به دست انسان است كه اين چنين آرزوهاى باطل را به سر مى‌پروراند! شما فكر مى‌كنيد كه بت‌هاى بى‌جان شما را شفاعت مى‌كنند؟ نه اشتباه است بتها نمى‌تواند كسى را شفاعت كند. اين آرزوهاى شما جز آرزوى باطل نمى‌باشد. «مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ»[١] كيست كه بتواند نزد خدا شفاعت كند كسى را، بدون اين‌كه به او اذن شفاعت دهد؟ بدون اذن پروردگار جل جلاله حتى پيغمبران هم نمى‌توانند كسى‌را شفاعت كنند، چه رسد به بت‌هاى بى‌جان كه خود تان آن‌ها را تراشيده‌ايد. «أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى» آيا انسان مى‌خواهد به اين آرزوهاى پوچ و باطل خود برسد؟! محال است كه به اين آرزوهاى باطل خود دست يابد. انسان فكر مى‌كند، همه چيز به كام او مى‌چرخد، درحالى‌كه اشتباه مى‌كند، دنيا و آخرت، همه به اراده پروردگار مى‌چرخد، همه‌ى موجودات توسط حكيمى مى‌چرخد كه آن‌ها را به‌وجود آورده است.

«وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى‌»

و چه بسيارى از ملائكه‌هايى‌كه در آسمان‌هاست و همه در حال عبادت خدا هستند. آنان نمى‌توانند كسى را شفاعت كنند؛ مگر پس از اين‌كه خدا به آنان اذن شفاعت دهد. اصلًا فرشته‌ها قبل از اذن خدا جرئت ندارند كسى ديگر نزد خدا طلب‌

[١] - بقره/ آيه ٢٥٥