انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٩ - آرزوهاى باطل

همراه لحافش بيرون شده است. يك مرتبه لحاف را از سر او گرفتند و فرار كردند. جنگ در همان‌جا خاتمه يافت. مُلّا دست خالى به خانه برگشت، زنش پرسيد دعوايى‌كه در كوچه صورت گرفته بود براى چه بود؟ ملا گفت: چيزى نبود، جنگ سر لحاف مُلا نصرالدين بود، وقتى لحاف را بردند، سر و صدا خوابيد و جنگ هم خاموش شد.

جنگ مشركين نيز در واقع براى همين بود. انبياء مى‌خواستند، بت پرستى و خرافات را از جامعه انسانى دور كنند، دست خون‌خواران تاريخ را قطع كنند، مستضعفين را از شرّ آنان نجات دهند؛ ولى اين‌كار به ضرر اشراف و دنياپرستان بود. آنان هميشه كارشكنى مى‌كردند و نمى‌گذاشتند، انبياء در كار خود موفق شوند. در مجموع، ترس از فقر و از دست دادن منافع اقتصادى، محسوس نبودن خداى واحد، به خطر افتادن موقعيت سياسى و اجتماعى، روى هم رفته، اشراف شكم پرست قريش را در تقابل پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم قرار مى‌دادند. موضوعات موصوف از جمله مشكلات مشتركى است كه انبياى الهى در طول تاريخ با آن روبرو بودند و از ناحيه آن‌ها رنج مى‌بردند. مشكلات مشترك انبياء زياد است، ولى عمده ترين آن‌ها براى انبياء ظاهراً همين سه چيز بوده است.

آرزوهاى باطل‌

«أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى»

آيا انسان به تمام آرزوهاى خود مى‌رسد؟