انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٤ - بت پرستى مدرن

است. بشر امروز نيز خدا را قبول نمى‌كند، عده‌اى در همين دوره به‌اصطلاح قرن نور، هستند كه مى‌گويند ما خدايى را كه به چشم ديده نشود و به حواس پنج‌گانه قابل درك نباشد نمى‌پرستيم. بشر قرن بيست و يكم، به تصادف قايل هستند، آنان با اين‌كه عاقل هستند، تصادف كور را مى‌پذيرند؛ به عقل و منطق انسانى تسليم نمى‌شوند. آنان بدنبال معلول بدون علت هستند، اين در حالى است كه نسبت به چيزهاى جزئى و پيش پا افتاده تصادف را نمى‌پذيرند، مى‌گويند: همه از خود علت دارند. يعنى قانون عليت را در اجزاى كوچك‌تر كائنات قبول دارند؛ ولى در اصل وجود كائنات كه مى‌رسند، مى‌گويند: كائنات از روى تصادف به وجود آمده است. اگر پرسيده شود كه شما در اشياى ديگر تصادف را محال مى‌دانستيد، چطور شد كه يك مرتبه، در مورد كائنات آن را مى‌پذيريد؟! مى‌گويند: راست گفتيد؛ ولى در مورد كائنات تصادف بهتر از اين است كه علت آن را قبول كنيم. لجبازى و شهوت‌رانى، تن پرورى و حيوانيت، در قرن بيست و يكم بيشتر از هرزمان ديگر وجود دارد. حرف‌ها، همان حرف‌هاى عصر جاهليت است، منتهى با شيوه متفاوت آن‌را مطرح مى‌كنند.

ما از رشد علمى، پيشرفت صنعت و تكنالوژى در قرن بيست و يكم، منكر نمى‌شويم، علوم در اين قرن ترقى زياد نموده، صنعت و تكنالوژى وسعت يافته است، اماّ افكار جاهليت به همان اوج خود باقى است. اكنون با توجه به پيشرفت‌هاى علمى، خصوصاً علوم تجربى، بازهم در مورد كائنات تصادف قايل مى‌شوند، هرگز حاضر نمى‌شوند كه به حقيقت تسليم شوند، اين در حالى است كه قانون عليت را در مورد اجزاى كوچك كائنات قبول مى‌كنند؛ اما در اصل كائنات قانون عليت را