انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩ - بركات صلح حديبيه

بركات صلح حديبيه‌

در حديبيه كارى بزرگى انجام شد، با انعقاد اين معاهده خيلى از مشكلات مسلمانان از بين رفت، نشست و برخواست مسلمانان آزاد شد، به هرجايى‌كه مى‌رفتند، مشركين قريش به آنان كار نداشتند، مردم از جنگ‌هاى طولانى خسته شده بودند، از" متاركه" جنگ هم مسلمانان خوش شدند و هم كفار، اغلب جنگ‌ها توسط مشركين قريش صورت مى‌گرفت، آنان گردن كُلفت و لجباز بودند، دعوت پيغمبر را قبول نمى‌كردند و مى‌خواستند به هر نحوى شده آن‌حضرت راضربه بزنند. تا از شر اسلام خلاص شوند، مشركين لجباز نمى‌دانستند كه اسلام نه تنها از بين نمى‌رود؛ بلكه تا قيامت باقى خواهد ماند. اسلام در طول تاريخ هدف طوطئه‌ها و كار شكنى‌هاى دشمنانش قرار مى‌گيرفت؛ ولى خداوند جل جلاله در هر شرايط اين دين را حفظ نمود، در جنگ‌هاى بيت المقدس، در تخت و تازهاى لشكر مغول به قلمرو كشورهاى اسلامى و هم‌چنين جنگ‌هاى ديگرى كه به وقوع پيوست، مسلمانان خيلى تلفات و خساراتى را متحمل شدند؛ ولى دشمنان در هيچ‌كدام آن‌ها نتوانستند بر مسلمانان مسلط شوند.

يك‌وقتى واقعاً اسلام در معرض سقوط قرار گرفته بود؛ ولى تُرك‌هاى خاور ميانه قيام كردند و رفتند خيلى جاها را فتح نمودند، در طول شش قرن، عرب نتوانست" قسطنطنيه" را از دست كفار بگيرد؛ ولى ترك‌هاى خاور ميانه آن را نيز فتح كردند و خداوند جل جلاله اسلام را از شر آنان حفظ نمود، گذشته از اين‌كه اسلام باقى ماند، بعضى دانشمندان و جامعه شناسان غرب نيز در مورد آن، مى‌گويند: در طول تاريخ بشريت، هيچ تمدنى مانند تمدن اسلام، در بين انسان‌ها زود نفوذ نكرد، واقعاً