انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨ - بشارت به فتح آشكار

پيغمبر به مسلمانان دستور داد تا قربانى‌هاى خود را ذبح نموده و سرها را بتراشند و از احرام خارج شوند، وقتى‌كه آن‌حضرت متوجه شد، مسلمانان به حرف او عمل نكردند، خودش به اين كار مبادرت ورزيد، شتر خود را ذبح نمود و قربانى خود را انجام داد، سر مباركش را تراشيد و از احرام خارج شد، وقتى‌كه مسلمانان متوجه شدند كه پيغمبر عملًا چنين كارى را انجام داد، به تبعيت از آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم همه‌ى آنان مجبور شدند شترهاى خود را ذبح نموده و سرهاى خود را بتراشند، يك‌عده تا آن موقع هم راضى نبودند كه حرف پيغمبر را قبول كنند؛ ولى فكر كردند، اگر به تبعيت از پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم چنين كارى را انجام ندهند، متهم به سرپيچى از حكم خدا مى‌شوند، لذا با دل‌هاى پردرد و با كراهت تمام، شترهاى خود را قربانى كردند و سرهاى خود را تقصير كردند، يا تراشيدند و از احرام خارج شدند.

بشارت به فتح آشكار

بعد از انجام مناسك حج در حديبيه، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم همراه با ساير مسلمانان بسوى مدينه حركت كردند، در عين حال مردم متوجه شدند كه حالت نزول وحى بر پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله و سلم مشاهده مى‌شود، بعد از مدتى پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: اكنون وحى برايم نازل شد، فرمود: «إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً» ما به تو فتح آشكار و روشنى را عطا نموديم، يعنى زمينه يك فتح آشكار را براى تو فراهم ساختيم.

اولين آيه مباركه سوره فتح، در حديبيه نازل گرديد، بعد از نزول آيه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم خوش‌حال گرديده و آن را براى مسلمانان قرائت كرد، بعدازاين‌كه مسلمانان فهميدند خداوند جل جلاله وعده فتح و پيروزى را به آنان داده است، خيلى خوش‌حال شدند و حالت كراهت و پريشانى نيز از ميان اصحاب برطرف گرديد.