انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٩ - ايمان محكم به خدا

اتفاقى برايم رخ داده است. امام عليه السلام فرمود: در همان‌وقت كه جان تو در خطر بوده به چه كسى پناه بردى؟ مرد زنديق گفت: من در آن موقعى‌كه دريا طوفانى بود و كشتى روى امواج دريا بالا و پايين مى‌شد و جان خود را در خطر ديدم، ناخود آگاه به يك قدرتى نامرئى پناه بردم و از او خواستم مرا نجات دهد، درحالى‌كه او را نمى‌شناختم. امام صادق عليه السلام فرمود: همان قدرتى نامرئى كه تو به او پناه برده‌اى خداست! تو به او قدرت نامرئى مى‌گوى و ما او را خدا مى‌گوييم، خداست كه هر انسانى در هنگام خطر فطرتاً به او پناه مى‌برد. مى‌گويد: مرد زنديق با شنيدن بيان محكم امام صادق عليه السلام به خداوند حكيم و عليم جل جلاله ايمان آورد و كلمه شهادت را بر زبان جارى كرد.

ايمان به خدا انسان را از نا اميدى نجات مى‌دهد. اكنون در غرب، خودكُشى رواج دارد، علت اكثر خود كُشى‌ها در غرب، اين است كه مردم به خدا ايمان ندارند، وقتى انسان به خدا ايمان نداشته باشد، زود از زندگى خسته مى‌شود، مردم در غرب آينده خود را تاريك مى‌بينند، اعتماد به نفس خود را از دست داده و تصميم مى‌گيرند كه خود كُشى بهتر از اين زندگى پوچ و خسته كننده مى‌باشد. در نا اميدى مقاومت انسان را از بين مى‌رود و در برابر كوچك‌ترين مشكلات شكست خورده و دست به خودكشى مى‌زند.

توكل نمودن به خدا براى انسان فايده‌هاى بسيار دارد، انسان را نسبت به آينده اميد وار مى‌سازد، اعتماد به نفس پيدا مى‌كند و در برابر مشكلات شكست نمى‌خورد. در