انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٨ - ايمان محكم به خدا

بازهم به خدا توكل كنيد تا شُتر را دزد نبرد يا كدام آفت ديگرى به آن نرسد. در تمام كارها ابتداء بايد اسباب طبيعى آن‌ها آماده شود و سپس به خدا هم توكل نمايد. شكست انسان‌ها غالباً در أثر نا اميدى و ترس پديد مى‌آيد، به عنوان مثال اگر در بيابان يك حيوان درنده بر انسان حمله كند و انسان نتواند در برابر آن حيوان مقاومت كند، چه‌كار مى‌شود؟ وقتى انسان از زندگى نا اميد شود، معلوم است كه بعد از اندك مقاومت، حيوان درنده بر او غلبه كرده و او را مى‌خورد. اگر در چنين شرايطى انسان بداند كه حتماً يك كسى پيدا مى‌شود و از شرّ اين حيوان درنده نجات مى‌دهد، به مقاومت خود ادامه مى‌دهد، زود تسليم نمى‌شود. يك‌وقت به‌صورت معجزه آميز، متوجه مى‌شود كه حيوان در أثر مقاومت او از دريدنش نا اميد گرديده و پا به فرار گذاشت. توكل بر خداوند جل جلاله به انسان اميد مى‌بخشد، انسان را به آينده روشن اميدوار مى‌سازد و بر اساس همين اميدوارى سرانجام در برابر مشكلات غالب مى‌شود.

ايمان محكم به خدا

در روايتى دارد كه يك نفر زنديق نزد امام صادق عليه السلام آمد، زنديق كسى است كه به خدا ايمان ندارد. مرد زنديق از آن‌حضرت عليه السلام پرسيد و گفت: چه دليلى براى وجود خدا دارى كه مى‌گويى خدا وجود دارد؟! امام صادق عليه السلام گفت: تا كنون مسافرت كرده‌اى؟ زنديق گفت بلى، بعد پرسيد: آيا از طريق دريا هم سفر كرده‌اى؟ مرد زنديق گفت: بلى، امام عليه السلام پرسيد، در مسافرت دريايى كدام وقتى اتفاق افتاده كه به طوفان برخورده باشى و خطر سقوط كشتى در أثر امواج دريا براى تو محتمل شده باشد و جان خود را در خطر ديده باشى؟ زنديق گفت بلى، بعض اوقات چنين‌