انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٥ - اخوت اسلامى

است، اگر تاجيك است، اگر اوزبك است، اگر تركمن و يا ساير اقوام ساكن در افغانستان‌اند، همه مسلمانيم و برادر دينى هم‌ديگر هستيم.

ما مسلمانان جهان، به‌عنوان يك ملت مسلمان و يك‌پارچه، بايد اتحاد و برادرى خود را حفظ كنيم و در فكر آبادى و شكوفايى كشورهاى خود باشيم، در فكر امنيت عمومى و استقلال سياسى خود باشيم. در شرايط كنونى مشكل ما تنها قضيه داخل كشور نيست كه بگوييم فقط در برابر كشور خود مسئوليت داريم؛ بلكه ما در برابر ساير مسلمانان دنيا نيز مسئوليت داريم، در اسلام ناسيوناليزم وجود ندارد؛ ولى به عنوان يك وظيفه دينى و اسلامى ما مسئوليت داريم از مسلمانان فلسطين حمايت كنيم، از مسلمانانى‌كه تحت ظلم و تعدى واقع شده‌اند و در آينده ممكن تحت فشار واقع شوند، ما بايد با جديت و قاطعيت از آنان دفاع نماييم. تعداد مسلمانان خيلى زياد است؛ اما متأسفانه پراگنده و غير منسجم، اگر مسلمانان يكجا شوند، يك‌قدرت بزرگى اجتماعى و سياسى را در سطح بين المللى تشكيل مى‌دهند، ما معادن زياد داريم، زخاير زير زمينى فراوان داريم، سرزمين‌هاى زراعتى و حاصل خيز داريم، مناطق مهم و استراتژيك داريم؛ ولى اتحاد نداريم و دل‌هاى پراگنده داريم.

خداوند متعال جل جلاله در آيات مباركه سوره فتح وقتى از مسلمانان صدر اسلام تعريف وتمجيد مى‌كند، در واقع براى ما است، تا ما از آنان عبرت بگيريم، راز و رمز سعادت و خوش‌بختى را به ما نشان مى‌دهد، در سرزمين‌هاى عرب همه انسان‌هاى جاهل زندگى مى‌كردند، حكومت ملوك التوائفى وجود داشت، مثل گرگ‌هاى‌