انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٥ - آرامش درونى مسلمانان

١- احتمال اول اين است كه خدا كلمه تقوى را بر مؤمنين لازم كرد، يعنى آنان بايد تقوى داشته باشند.

٢- احتمال دوم اين كه خدا كلمه تقوى را براى مؤمنين لطف نمود، «وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها» آنان سزاوارتر بودند به كلمه تقوى؛ زيرا حالت انقياد در آنان وجود داشت، ايمان و تدين شان زياد بود و آنان درواقع اهل تقوى بودند. «وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيماً» خدا به هر چيز دانا و عليم است.

آرامش درونى مسلمانان‌

مسلمانان خيلى با آرامش روحى بسر مى‌بردند، وقتى‌كه حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام در صلح نامه مى‌خواست كلمه «بسم الله الرحمن الرحيم» را بنويسد، نماينده مشركين فوراً مخالفت كرد، گفت: ننويسيد اين نام براى ما ناشناخته است، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: يا على! بنويس آن‌چه كه او مى‌گويد!!! اگر پيغمبر آرامش درونى نمى‌داشت، به اين گفته مشركين مخالفت مى‌كرد و مسلمانان نيز برگفته آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم تأكيد مى‌كردند، در نتيجه جنگ بين مسلمانان و مشركين آغاز مى‌شد. نماينده مشركين گفت: بجاى «بسم الله» بنويس «بسمك اللهم» پيغمبر گفت بنويس، گفت: بجاى «محمد رسول الله» بنويس «محمد بن عبدالله» پيغمبر فرمود يا على! عيب نمى‌كند، بنويس! گفت: مشركين قريش اگر در مدينه بيايد، بايد به مكه بازگردانيده شوند، اگر از مسلمانان در مكه بيايند، برگراديندن آنان لازم نيست، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود، عيب ندارد، ياعلى بنويس! پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم اعتماد بنفس داشت و مى‌دانست كه سرانجام كار چه مى‌شود! لذا در مورد خواسته‌هاى مشركين گذشت داشت، مسلمانان نيز از دستور آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم اطاعت كردند و كسى از مسلمانان نگفت: يا رسول الله! ما فلان چيز را قبول نمى‌كنيم.