انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨١ - رحمت رحيميه خدا

«وَ هُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ» مثل اين‌كه نعوذ بالله خداوند جل جلاله نسبت به مؤمنين و مشركين، بى‌طرفى را اختيار كرده است! مى‌فرمايد: ما هم دست شما را از كفار كوتاه كرديم و هم دست كفار را از شما، تا هيچ كدام به ديگرى ضرر نرسانيد. كفار هم مثل مسلمانان، مخلوق خدا هستند، در عالم تشريع و قانون‌گذارى خداوند جل جلاله با كفار مخالف است؛ اما در عالم تكوين و قوانين كلى، همه يك‌سانند. در قوانين تشريعى رحمت رحيميه خدا حكومت مى‌كند و در قوانين تكوينى وكلى فقط رحمت رحمانيه او مدخليت دارد. جمله «بسم الله الرحمن الرحيم» در يكصد و چهارده سوره قرآن آمده است، سوره برائت كه بسم الله در اولش نيامده، در يك سوره ديگر كه نامى از حضرت سليمان در آن‌جا برده مى‌شود، مى‌فرمايد: «إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»[١] در قرآن مجيد، خداوند به صفت رحمن و رحيم زياد وصف شده است؛ ولى عمده‌ترين وصف همين است كه آيه اول هر سوره را تشكيل مى‌دهد، ذكر جمله‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» در نمازهاى كه خوانده مى‌شود واجب است.

رحمت رحيميه خدا

رحمت رحيميه خداوند جل جلاله فقط به مسلمانان تعلق مى‌گيرد، بالخصوص به مؤمنين و متدينين بيشتر تعلق مى‌گيرد، هركس خدا را بيشتر عبادت كند، توفيق بيشتر نصيبش مى‌شود، خدا او را بسوى خود بيشتر جذب مى‌كند و رحمت خود را نيز بيشتر شامل حال او مى‌كند، در قيامت او را به بالاترين مقام مى‌رساند، در حالى‌كه‌

[١] - نمل/ آيه ٣٠