انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٣ - روحيه مجاهدين افغانستان

زمين مرا با همين سلاحى كه در دست دارم، بطرف خود مى‌كشند و پايين مى‌برند، هيچ‌كسى هم متوجه نمى‌شود كه مرا زير زمين بردند.

واقعاً ويتانامى‌ها روحيه قوى داشتند، زير زمين حفر مى‌كردند، تونل درست مى‌كردند تا زير پاى سربازان آمريكايى مى‌آمدند و آنان را با خود مى‌بردند، اگر روحيه آنان ضعيف مى‌بود، اصلًا اين چيزها در ذهن‌شان هم نمى‌رسيد. آمريكايى‌ها در ويتنام زياد جنگيدند، زياد تلاش كردند تا ويتنامى‌ها را شكست دهند؛ همه‌جا را نخريب كردند، تعداد زيادى را كشتند؛ اما نتوانستند بر اراده مردم ويتنام پيروز شوند، علتش نيز اين بود كه روحيه سربازان‌شان ضعيف شده بود، تاب مقاومت را نداشتند، سرانجام آمريكايى‌ها در برابر مردم ويتنام شكست خوردند، ويتنام جنوبى و ويتنام شمالى با يكديگر يكجا شدند و آمريكا با تحمل خسارات بسيار سنگين به‌طور ذليلانه از ويتنام خارج گرديد و ويتنامى‌ها در اين جنگ نابرابر پيروز شدند.

روحيه مجاهدين افغانستان‌

وقتى شوروى در افغانستان حمله كرد، مردم مسلمان ما به جهاد برخواستند، خوب هم مقاومت كردند، سرانجام اين قدرت جهان‌خوار را شكست دادند؛ ولى با وجود آن‌هم، ما در تاكتيك‌هاى جنگى خود دچار اشتباه شديم، ما در جنگ با روس‌ها جبهه به جبهه جنگيديم، مجاهدين مسلمان ما اكثراً با روس‌ها رو در رو جنگيدند، در جنگ‌هاى و رو در رو، معلوم است كه روس‌ها قدرت بيشتر داشتند، مجاهدين چيزى نداشتند، اگر هم داشتند سلاح‌هاى بسيار قديمى در اختيار داشتند، روس‌ها با سلاح‌هاى پيشرفته و مدرن جبهات ما را زير آتش مى‌گرفتند، تفنگ‌هاى‌