انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦٠ - فتح خيبر و غنائم بسيار

فتح خيبر و غنائم بسيار

چند ماه بعد از اين قضيه، جنگ خيبر واقع شد، مسلمانان خيبر را تصرف نمودند و غنايم بزرگى از اين فتح بدست مسلمانان افتاد. فتح خيبر براى مسلمانان پيروزى بزرگى بود، بزرگ‌ترين عنصر اين فتح شجاعت حضرت اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام بود. در روزهاى اول جنگ خيبر، مسلمانان به هيچ‌گونه پيشرفتى دست نيافتند، يك‌شب پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم به اصحاب فرمود: «لُاعطِينّ الرّايةَ غَدا رَجُلًا يحِبّ اللّهَ ورَسولَهُ، ويحِبّهُ اللّهُ ورَسولُهُ، كرّارا غَيرَ فَرّارٍ، لا يرجِعُ حَتّى يفتَحَ اللّهُ عَلى يدَيهِ»[١] من فردا بيرق اسلام را بدست كسى مى‌دهم كه خدا و پيغبرش را دوست دارد، و خدا و پيغمبر نيز او را دوست دارد، او كرّار غير فرّار است و پياپى بر دشمن حمله مى‌كند، هرگز از ميدان جنگ برنمى‌گردد، مگر اين‌كه خداوند جل جلاله بدست او فتحى را نصيب مسلمانان نمايد.

در آن‌شب اصحاب از شوق اين وعده پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم به‌خواب نمى‌رفتند، هركدام فكر مى‌كردند كه شايد آن‌كسى را كه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم به ما خبر داده است من باشم. حضرت على عليه السلام تا آن‌وقت در خيبر نبود، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود على را بياوريد، اصحاب گفتند: چشمان على درد مى‌كند، نمى‌تواند حاضر شود! حضرت فرمود: اورا حتماً بياوريد، وقتى‌كه على عليه السلام آمد، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم آب دهان مبارك را به چشمان او ماليد و به اذن خداوند جل جلاله چشمان او شفا يافت، مى‌گويد: بعد از اين قضيه، تا زمانى‌كه على عليه السلام زنده بود، چشمانش درد نكرد. على عليه السلام بيرق را از دست‌

[١] - الكافى/ ج ٨، ص ٣٥١، ح ٥٤٨