انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٨ - بخشش و عذاب خدا

همه‌ى آن‌ها به اراده خالق خود قائم هستند، همان‌گونه كه وجود آن‌ها به اراده خدا بوده، بقاى آن‌ها نيز به اراده خدا استوار است، به اين ملكيت، مى‌گويد، ملكيت تكوينى، ملكيت تكوينى، يعنى همه چيز تحت اشراف خداوند متعال جل جلاله قرار دارد.

بخشش و عذاب خدا

زمين و آسمان‌ها همه ملك خدا است، «يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ» هركسى را كه بخواهد مى‌بخشد و هركسى را كه بخواهد عذاب مى‌كند. «وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً» خداوند بسيار آمرزنده و رحيم است. آيه مباركه مى‌فرمايد: هركسى را كه خدا بخواهد مى آمرزد و هركسى را كه بخواهد عذاب مى‌كند، بخشش و عذاب خدا نعوذ بالله، عصاى كور نيست به‌هركسى كه بخواهد اصابت كند، نه‌خير! اين موضوع نبايد اشتباه شود، بخشش و عذاب خدا، هردو از روى حساب است، هيچ كارى از جانب خداوند جل جلاله بدون حساب صورت نمى‌گيرد.

منظور آيه مباركه از عذاب، همان عذاب گنهكاران، مشركين، منافقين و انسان‌هاى از خدا بى‌خبر است، عذاب خدا متوجه كسانى مى‌شود كه از انسانيت بريده‌اند، مثل حيوان به هواهاى نفسانى خود گرفتاراند. هم‌چنين منظور از آمرزش نيز همان آمرزش مؤمنين است، آمرزش آنانى‌كه از خدا مى‌ترسند و به او ايمان دارند، منظور كسانى است كه از فرمان پروردگارش سرپيچى نمى‌كنند. انسان از گناه خالى نيست، ممكن است يك نفر هم مؤمن باشد و هم مرتكب گناه شود، خدا