انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٧ - دسته چهارم

كردند و عهد بستند كه تا پاى جان با آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم باقى بمانند. وقتى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم تصميم گرفت به عمره برود، به اطراف مدينه نيز براى مردم پيغام فرستاد و در حدود" يك‌هزار و چهارصد" نفر جمع شدند و به همراه پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله و سلم بسوى مكه حركت كردند،" يك‌هزار و چهارصد" نفر تعداد كمى نبودند؛ اگر پيغمبر با همين تعداد نفر وارد مكه مى‌شد و با مشركين قريش جنگ مى‌كرد، ظاهراً پيروز مى‌شد؛ زيرا در جنگ ايمان به خدا و روحيه بالا حرف اول را مى‌زند، اسلحه خوب است، اما سرنوشت جنگ به اسلحه تغيير نمى‌كند، چيزى‌كه سرنوشت جنگ را رقم مى‌زند، روحيه بالا و ايمان كامل به خدا است، مسلمانان روحيه بسيار عالى داشتند؛ اگر جنگ مى‌كردند، حتماً مشركين شكست مى‌خوردند؛ ولى پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم از جنگ منصرف شد و راه صلح را اختيار كرد، حالا چه مصلحتى ايجاب كرد كه تصميم به جنگ نگرفت، خود آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم بهتر مى‌دانست. هزار چهارصد نفر، در شرايط كنونى خيلى زياد نيست؛ زيرا تعداد مسلمانان در روى كره زمين، به حدود شش ميليارد و چندصد ميليون نفر رسيده است و در قياس با اين‌عدد،" يك‌هزار و چهارصد" نفر چيزى نيست؛ اما در آن‌زمان كه شايد تعداد تمام انسان‌ها به يك ميليارد هم نمى‌رسيد، تعداد" يك‌هزار و چهارصد" نفر خيلى زياد بوده است.

دسته چهارم‌

دسته متخلفين است، شايعاتى كه از جانب منافقين و يا خود همين متخلفين كه ايمان ضعيف داشتند و از كشته شدن مى‌ترسيدند، در مدينه پخش شد، يك عده را به مخالفت وا داشتند، آنان ضعيف الايمان‌هايى بودند كه از جان‌