الأرض في الفقه - المحسني، الشيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٩ - الكلام حول بقية المشتركات

٢- درياى سرزمينى.

٣- منطقه مجاور يا نظارت.

٤- منطقه انحصارى اقتصادى) ZEE (.

٥- درياى آزاد.

آبهاى داخلى:

آبهاى داخلى نه تنها شامل رودخانه‌ها و درياچه‌هايى است كه در داخل يك كشور محدود مى‌باشد بلكه شامل آبهايى است كه در طرف داخلى خط مبدأ درياى سرزمينى قرار دارد و بنادر- اسكله‌ها- لنگرگاهها و ساير تسهيلات بندرى را دربرميگيرد. (آبهاى ساحلى كاملا تحت سلطه حكومت كشور است و از كشتى‌ها حق گرفتن اجرت را دارد).

آبهاى سرزمينى:

حاكميت يك دولت، شامل يك كمربند دريايى در ساحل مجاورش مى‌باشد، اين كمربند آبى يا درياى سرزمينى جزو قلمرو دولت بوده و لذا فضاى مافوق آن و نيز بستر و زيربستر درياى سرزمينى تحت حاكميت دولت ساحلى قرار دارد. معذلك به علت اهميت دريا از جهت ارتباطات دريايى حاكميت دولت ساحلى بر آبهاى سرزمينى يك حاكميت مطلق نيست و داراى محدوديتهايى مى‌باشد. كشتى ميتواند از درياى سرزمينى براى ورود به آبهاى داخلى عبور نمايد. عبورى كه براى دولت ساحلى بى‌ضرر باشد ماهيگيرى نكند و هيچ‌گونه ضررى بمصالح دولت ساحلى نرساند.