خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست، و مرا با عصمت، تأييد فرما، و زبانم را به حِكمت بگشاى، و مرا از كسانى قرار ده كه بر آنچه در ديروز خود تباه كرده‌اند، پشيمان مى‌شوند و از نصيبِ امروز خود، كم نمى‌گذارند و به روزىِ فردايشان نمى‌انديشند. خدايا! توانگر، كسى است كه به تو نياز برد و از ديگران، بى‌نيازى جويد، و فقير، كسى است كه با خلق، از تو بى‌نيازى جويد. پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا با خود، از خلق خود، بى‌نياز گردان، و مرا از كسانى قرار ده كه دست طلب، جز به سوى تو نمى‌گشايند.

خدايا! شوربخت، آن نااميدى است كه پيش رويش، توبه و پشت سرش، رحمت است [و آنها را نمى‌بيند]، و اگر من در عمل ضعيفم، امّا در اميد به رحمتت نيرومندم، پس ضعف عملم را به نيرومندىِ اميدم ببخش.

خدايا! اگر تو مى‌دانى كه ميان بندگانت، سنگ‌دل‌تر از من و گنهكارتر از من هست، من نيز مى‌دانم كه مولايى بخشنده‌تر و گسترده‌رحمت‌تر و باگذشت‌تر از تو نيست. اى كه در رحمتت، يگانه‌اى! آن را كه در خطايش تنها نيست، بيامرز!

خدايا! به ما فرمان دادى و نافرمانى‌ات كرديم. ما را باز داشتى و دستْ نكشيديم. به يادمان آوردى و از ياد برديم. بينايمان نمودى و ناديده گرفتيم.

برايمان مرز نهادى و آن را زير پا گذاشتيم، و اين، جزاى احسان تو، به ما نبود و تو، به آنچه آشكار و نهان كرده‌ايم، داناترى، و به آنچه مى‌آوريم و آورده‌ايم، آگاه‌ترى.

بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و ما را به آنچه در آن خطا و فراموش كرديم، سرزنش مكن، و حقوق خود را بر ما ببخش و احسانت را بر ما كامل كن و رحمتت را بر ما سرازير فرما.

خدايا! با اين امام راستين، به تو توسّل مى‌جوييم و به حقّى كه براى او و براى جدّش، فرستاده‌ات، و براى پدر و مادرش على و فاطمه، خاندان رحمت، قرار داده‌اى، فراوانىِ روزى‌اى كه قوام زندگى ما، به آن است، و سامانِ حال خانواده‌مان را از تو مى‌خواهيم؛ كه تو بزرگوارى هستى كه از سرِ گستردگى، مى‌بخشى و از سرِ