دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢١ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

اى مردم! زمام مركب‌هاى گناهتان را از دستان خود، رها كنيد و از گِرد فرمان‌روايتان پراكنده نشويد، كه بر فرجام كارتان نكوهش مى‌شويد و خود را بى محابا در آتش فتنه‌اى كه به پيشوازش رفته‌ايد، در نيفكنيد و از سر راهش دور شويد و راه را برايش باز كنيد كه به جانم سوگند، مؤمن در شعله‌اش مى‌سوزد و نامسلمان در آن، سالم مى‌ماند. مَثَل من ميان شما، مانند چراغ در تاريكى است. هر كس دل به تاريكى زند [و نزديك آيد]، از آن نور مى‌گيرد. پس- اى مردم- بشنويد و به خاطر بسپاريد و گوش دل حاضر آريد تا نيك دريابيد»[١].[٢]

١٣٧٣. العدد القويّة: امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «هنگامى كه نيزه‌ها در شام با هم درگير شوند، آن نشانه‌اى از نشانه‌هاى خداست».

گفته شد: سپس چه مى‌شود؟

فرمود: «زلزله‌اى در شام روى مى‌دهد كه صدهزار نفر در آن هلاك مى‌شوند و خداوند، آن را رحمتى براى مؤمنان و عذابى براى كافران قرار مى‌دهد و چون چنين شد، به سوارانِ بر اسبان خاكسترى و پرچم‌هاى زرد بنگريد كه از سمت غرب پيش آمده، در شام فرود مى‌آيند و چون چنين شد، به زمين فرو رفتن روستايى از آبادى‌هاى شام را به نام حرستا چشم به راه باشيد و اين هنگام، منتظر فرزند [هندِ] جگرخواره در وادى يابس (بيابان خشك) نيز باشيد. سپس فتنه‌اى آشكار و تاريك كننده و كور بر شما سايه مى‌اندازد كه جز" نُومَة" از آن نجات نمى‌يابد».

گفته شد: نُومَه چه كسى است؟

فرمود: «آن كسى كه مردم از درونش ناآگاه اند».[٣]

١٣٧٤. العدد القويّة:- به نقل از سلمان فارسى-: تنها نزد امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام رفتم و گفتم: اى امير مؤمنان! قائم از نسلت كِى مى‌آيد؟

[١]. برگرفته از ترجمه نهج البلاغه از استاد آيتى با اندكى ويرايش( م).

[٢]. نهج البلاغة: خطبه ١٨٧، بحار الأنوار: ج ٣٤ ص ٢١٢ ح ٩٨٩.

[٣]. العدد القويّة: ص ٧٦ ح ١٢٧، الغيبة، نعمانى: ص ٣٠٥ ح ١٦( با عبارت مشابه)، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٥١.