دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩١ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

بشمرند و زنا كنند و ربا بخورند و از ترس زبان بدكاران، خود را بپايند و سفيانى از شام، و يمانى از يمن خروج كند و [لشكر سفيانى‌] در بيداء به زمين فرو روند و جوانى از خاندان محمّد به نام محمّد بن حسن، نفْس زكيّه، ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] كشته شود و بانگى از آسمان بيايد كه حق در او و پيروان اوست و اين هنگام، قائم ما خروج مى‌كند و چون خروج كند، پشتش را به كعبه تكيه مى‌دهد و سيصد و سيزده مرد به گرد او جمع مى‌شوند و نخستين سخنش، اين آيه است: «باقى نهاده خداوند، برايتان بهتر است، اگر مؤمن باشيد». سپس مى‌گويد:" من، باقى نهاده خداوند در زمينش و جانشين او و حجّتش بر شما هستم". پس هيچ كس بر او سلام نمى‌دهد، جز آن كه مى‌گويد: سلام بر تو، اى باقى نهاده خدا در زمينش! و چون افراد جمع شده به گرد او به ده هزار مرد رسند، خروج مى‌كند و معبود ديگرى جز خدا، مانند بت و غير آن، در زمين باقى نمى‌ماند، مگر اين كه آتش به آن مى‌افتد و مى‌سوزد. و اينها پس از غيبتى طولانى است تا خداوند معلوم بدارد چه كسى در غيبت، از او پيروى مى‌كند و به او ايمان مى‌آورد».[١]

١٣٩٦. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابوحمزه ثمالى-: شنيدم كه امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:

«اگر قائم خاندان محمّد صلى الله عليه و آله خروج كند، خداوند، او را با فرشتگان نشاندار و پياپى و فرو فرستاده شده [به زمين‌] و دسته‌اى كه در اوج ملكوت مانده‌اند، يارى مى‌كند و جبرئيل، پيش روى او، ميكائيل، سمت راست وى و اسرافيل، سمت چپش است‌

[١]. كمال الدين: ص ٣٣٠ ح ١٦، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٩١، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣٢٤، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٩١ ح ٢٤.