دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٣ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

[خداوندِ] سلام، سلامت مى‌رساند و تو را ويژه درود و نيز گراميداشت با [فرو فرستادن دين‌] اسلام نموده است ... جبرئيل به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: اى پيامبر خدا! تو را به قائم از فرزندانت بشارت مى‌دهم. او ظهور نمى‌كند، تا آن كه كافران، پنج رود را به تصرّف در آورند و اين هنگام، خداوند، خاندانت را در برابر گم‌راهان يارى مى‌كند و تا روز قيامت، پرچمى از اين گم‌راهان هرگز برافراشته نخواهد شد.

پيامبر صلى الله عليه و آله سجده شكر كرد و به مسلمانان خبر داد و به ايشان فرمود: «اسلام با غربت، آغاز گرديد و به زودى، مانند آغازش غريب خواهد شد».

معناى اين سخن را پرسيدند. فرمود: «آن پنج رودى است كه خداوند، آنها را براى ما اهل بيت قرار داد، و آنها سيحون، جيحون،[١] دجله، فرات و نيل در مصرند.

هنگامى كه كافران، پنج رود را به چنگ بياورند، اسلام از شرق تا غرب را به چنگ خواهد آورد و آن، هنگامى است كه خداوند، خاندانم را در برابر گم‌راهان يارى مى‌دهد و تا روز قيامت، پرچمى از آنان هرگز برافراشته نخواهد شد»[٢].[٣]

١٣٧٠. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از مغيرة بن سعيد، از امام باقر عليه السلام-: امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «هنگامى كه دو نيزه با هم درگير شدند، از هم باز نمى‌شوند، مگر آن كه‌

[١]. دو رود در آسياى ميانه.

[٢]. متن اين حديث، مضطرب است و مصدر آن هم چندان اعتبارى ندارد. اين حديث، در هيچ مصدر ديگرى جز آنچه سيّد ابن طاووس ذكر كرده، نيامده است. اگر حديث درست باشد، به معناى راه پيدا كردن كافران در عراق، ايران و مصر است.

[٣]. الملاحم و الفتن: ص ٣٦٨ ح ٥٤٠.