روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٠ - ترجمه

موسى آنجا آمد به در سراى [١]اوّل و در بزد،گفت:شما چه مردمانيد؟گفتند [٢]:ما مردمانيم دهقان،كار و پيشۀ ما كشت برز [٣]است،گفت:از خداى چه مى‌خواهى [٤]؟گفتند:باران.اگر امسال باران بسيار بارد همه توانگر [٥]شويم.

ازآنجا بيامد به در سراى ديگر [٦]،گفت:شما چه مردمانيد؟گفتند:كار ما فخّارگرى است [٧]،ما كوزه‌گرانيم و كوزه بسيار كرديم از آن و نهاده،اگر امسال آفتاب بسيار باشد و باران نبارد [٨]ما توانگر [٩]گرديم [١٠].ازآنجا بيامد به در سراى ديگر رفت [١١]،گفت:شما چه مردمانيد؟گفتند:ما مردمانيم [١٢]كه[ما را غلّه بسيار بر خرمن است،اگر بادهاى پياپى بيايد [١٣]،ما آن غلّه‌ها خورد كنيم و به باد پاك كنيم و كار ما برآيد.به در سراى ديگر آمد [١٤]گفت:شما چه مردمانيد؟گفتند:ما مردمانيم [١٥]] [١٦]كه خداوند [١٧]درختان ميوه‌ايم و امسال درختان ما بار بسيار دارد، اگر هوا ساكن باشد و باد نجهد كه ميوه‌ها [١٨]نارسيده از درخت بريزد،ما توانگر [١٩]شويم.موسى برگشت و مى‌گفت:اى خدايى كه روزى خلقان به امر تو است، يكى را باران مى‌بايد و يكى را آفتاب،و يكى را باد مى‌بايد و يكى را هواى ساكن آرميده،و تو خداوند همه را مراد بدهى و به حسب مصلحت روزى به هريك