روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١١

در بهشت روند امرد [١]باشند؛ [٢]سپيد روى جعد موى بر سنّ سى‌وسه‌سالگى [٣]به خلق [٤]آدم طول هريك شصت گز بود در پهناى [٥]هفت گز.مفسّران گفتند:اين زنان مؤمنان [٦]دنيا باشند.امّا قوله: إِنّٰا أَنْشَأْنٰاهُنَّ إِنْشٰاءً ،معنى آن است كه خلق ايشان از سر گرفتيم بعد از خلق اوّل.و اخبار بر اين [٧]بسيار آمده است.

مجاهد روايت كرد كه يك روز رسول-عليه السلام-در نزديك عائشه شد، عجوزى از بني عامر به نزديك او بود [٨].رسول-عليه السلام-گفت:اين عجوز [٩]كيست؟گفت [١٠]:از خالات من يكى است.رسول-عليه السلام-گفت:هيچ پيرزن در بهشت نخواهد شد.عجوز [١١]اين بشنيد به غايت دلتنگ شد.عائشه گفت:

يا رسول اللّه!اين عجوز دلتنگ و رنجور شد.گفت،بگو او را كه:عجوز به بهشت نرود و او عجوز باشد،خداى تعالى او را خلقى نو باز آفريند.امّ سلمه گفت:رسول را-عليه السلام-از اين آيت پرسيدم كه خداى تعالى مى‌گويد:

إِنّٰا أَنْشَأْنٰاهُنَّ إِنْشٰاءً، فَجَعَلْنٰاهُنَّ أَبْكٰاراً، عُرُباً أَتْرٰاباً ؛گفت:اين زنان پير باشند كه تو ايشان را مى‌بينى موى سپيد كرده و چشم غمص گرفته [١٢]آب مى‌ريزد و خداى تعالى[١٣٥-ر]ايشان را باز آفريند خلقى نو بر سنّ يكديگر [١٣].مسيّب بن شريك گفت در اين آيت كه:اينان عجوزان دنيا باشند كه خداى تعالى ايشان را باز آفريند خلقى نو،هرگه كه شوهر بر ايشان رود ايشان را بكر يابد.عائشه گفت:يا رسول اللّه هربار آن الم و وجع باشد ايشان را؟رسول اللّه-عليه السلام-