روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٣ - ترجمه

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمٰانٍ أَلْحَقْنٰا بِهِمْ (ذرياتهم) [١] .

و روايت كردند از اميرالمؤمنين على-عليه السلام-كه او گفت:يك روز خديجه از رسول-عليه السلام-پرسيد كه حال آن فرزندان من كه در جاهليّت بمردند چه باشد؟گفت:به دوزخ شوند.خديجه دلتنگ شد.رسول گفت:اگر تو مكان ايشان ببينى،دشمن گيرى ايشان را.خديجه گفت:يا رسول اللّه!فرزندان من كه از تواند؟گفت:ايشان به بهشت‌اند.آنگه [٢]فرزندان مؤمنان با ايشان باشند در بهشت و فرزندان كافران با ايشان باشند در دوزخ.آنگه اين آيت بخواند:

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ -الآية.اگر اين خبر درست است،مراد فرزندان بالغ باشند دون [٣]نابالغان براى[آن‌كه ] [٤]خداى تعالى به گناه مادر و پدر فرزند [٥]را نگيرد و ثواب پدران به فرزندان ندهد،جز آن‌كه اطفال [٦]مؤمنان را بفضل به بهشت برد[٥٨-پ].و اگر كسى را شبهه باشد در آن‌كه لفظ«ذرّيّت»بيشتر بر فرزندان طفل افتد،براى آن‌كه مشتق است از«ذرّه» [٧]،اين گمان خطاست براى آن‌كه اشتقاق او از«ذرء» [٨]است [٩]من ذرء اللّه الخلق،أى خلقهم،دليل بر اين قوله تعالى: وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبٰائِهِمْ وَ[أَزْوٰاجِهِمْ] [١٠]وَ ذُرِّيّٰاتِهِمْ [١١]،لفظ صالح بر بالغان افتد.

كُلُّ امْرِئٍ بِمٰا كَسَبَ رَهِينٌ ؛هر مردى گرونهادۀ آن است كه [١٢]كرده باشد.