روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٠ - ترجمه

محمّد بن زيد گفت:«لمز»عيب كردن باشد به زبان و چشم[و] [١]اشارت و «همز»الّا به زبان نباشد،قال الشّاعر:

اذا لقيتك عن شحط تكاشرني و إن تغيبت كنت الهامز اللمزه
وَ لاٰ تَنٰابَزُوا بِالْأَلْقٰابِ ،و يكديگر را به لقب مخوانى [٢]،«و النبز،اللقب.

ابو جبيرة [٣]ابن الضحّاك گفت:آيت در ما فرود آمد بني سلمه.چون [٤]رسول-عليه السلام-به مدينه آمد [٥]و هر مردى را از ما دو نام و سه نام بود تا اگر يكى را از ما به نام بخواندندى [٦]،او را از آن خشم آمدى الّا به لقب.خداى تعالى[اين] [٧]آيت فرستاد.

قتاده و عكرمه گفتند:مراد لقب بد است،چنان كه گويند:يا فاسق يا منافق [٨]يا كافر.حسن گفت:جهودان و ترسايان ايمان آوردندى،بعد [٩]اسلام ايشان را گفتند [١٠]:يا يهودى يا نصرانى [١١]،خداى تعالى ايشان را از اين [١٢]نهى كرد.عبد اللّه عبّاس گفت:سبب آن بود كه [١٣]مردى كارى بد كردى،آنگه از آن توبه كردى او را به آن سرزنش[١٣-ر]كردندى كه تو چنين كرده‌اى [١٤]،خداى [تعالى] [١٥]از آن نهى كرد.

و خلاف نيست كه نهى از لقب بد است،چنان كه [١٦]گفت:

و لا القّبه و السوءة اللقبا.

و امّا القاب نيك [١٧]از آن نهى نيست و القاب مباح كه چون علامتى باشد