روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٧٩ - ترجمه

درختان او در هم شده.

فِيهِمٰا عَيْنٰانِ نَضّٰاخَتٰانِ ،گفت در او دو چشمه باشد كه آب از ايشان بر مى‌جوشد و مى‌زايد،اى فوّارتان.حسن و عطا گفتند:از زمين مى‌برجوشد [١]و آنگه روان مى‌شود.عبد اللّه عبّاس گفت:بر مى‌دهد [٢]به خير و بركت بر اهل بهشت.عبد اللّه مسعود گفت:به جاى آب از اين چشمه‌ها مشك و كافور [٣]بر مى‌جوشد.و نضخ و نضح و رشح و رشّ متقاربند جز آن است كه«رشّ»كم باشد [٤]پس رشح،آنگه نضح،آنگه نضخ.قال الشاعر:

من كلّ نضاخة الذّفرى اذا عرقت
[٥] فِيهِمٰا فٰاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمّٰانٌ ،گفت:در او ميوه باشد و خرما و نار [٦].و خرما و نار [٧]از جملۀ ميوه باشد و لكن آن را تخصيص كرد [٨]براى تفضيل،آن‌چنان كه:

و[١٢٠-پ] وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكٰالَ [٩]،كقوله: حٰافِظُوا عَلَى الصَّلَوٰاتِ وَ الصَّلاٰةِ الْوُسْطىٰ [١٠]كقوله: وَ إِذْ أَخَذْنٰا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثٰاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ [١١].

در خبر است كه:درختان بهشت از اصل ساق تا به سر شاخ [١٢]ميوۀ منضّد [١٣]باشد.و ميوه‌هاى آن مانند سبوها [١٤]باشد[هرگه بچينند به جاى آن ديگرى پديد آيد و خوشهاى انگورش دوازده گز باشد] [١٥]به طول و جويهاى آن [١٦]