روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٦٠ - ترجمه

آيت استغناى خود گفت باز خلق [١]و احتياج ايشان با او،گفت:هركه در آسمان و زمين است از فرشته و آدمى و جنّى،از او مى‌خواهند و از او سؤال مى‌كنند،و هيچ‌كس را از او گزير نيست.عبد اللّه عبّاس گفت:اهل آسمان از او آمرزش خواهند روزى نخواهند،و اهل زمين روزى خواهند و مغفرت.

كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ،گفت كه هر روز [٢]او در كارى و شأنى است.مقاتل گفت كه آيت در جهودان آمد كه گفتند خداى تعالى روز شنبه هيچ حكم نكند.

خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت:او هر روز در شأنى و كارى است.

عبد اللّه بن مسيّب روايت كرد كه:رسول-عليه السلام-اين آيت بر ما خواند،ما گفتيم:يا رسول اللّه!آن كدام شأن و كار است؟گفت:

يغفر ذنبا و يفرّج كربا [١١٢-ر]و يرفع قوما و يضع آخرين ،گفت:گناهى مى‌آمرزد و غمى بازمى‌برد،و گروهى را برمى‌دارد [٣]و گروهى را فرومى‌برد [٤].

سعيد جبير گفت از عبد اللّه عبّاس كه:اوّل چيزى كه خداى تعالى آفريد لوحى بود از درّى سپيد كنارهاى او [٥]ياقوت سرخ و قلمى از نور و كتابت او از نور.

خداى تعالى در شبانه روزى [٦]سيصد و شصت بار به آن لوح نظر كند،به آن نظرها كارها كند [٧]از مصالح خلقان روزى دهد و خلق آفريند،و مرگ دهد و زندگانى دهد [٨]،و اعزاز كند و اذلال كند،فذلك قوله: كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ .

مجاهد گفت و عبيد عمير [٩]:از شأن او آن است كه اجابت خوانندگان كند و عطا دهد سايلان را،و اسيران را خلاص دهد،و بيماران را شفا دهد،و گناهان بيامرزد و توبۀ تايبان بپذيرد.