روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٩ - ترجمه

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نٰاضِرَةٌ، إِلىٰ رَبِّهٰا نٰاظِرَةٌ [١] ،و: وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بٰاسِرَةٌ [٢]و: وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نٰاعِمَةٌ [٣]،مراد به اين جمله ذوات‌اند و اصحاب وجوه،و منه قوله [٤]: كُلُّ شَيْءٍ هٰالِكٌ إِلاّٰ وَجْهَهُ [٥]، و قوله [٦]في هذه الآية: وَ يَبْقىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ،أى يبقى هو-جلّ جلاله.

ذُو الْجَلاٰلِ وَ الْإِكْرٰامِ ؛خداوند بزرگوارى و گرامى كردن بندگان.محمّد بن كعب القرظىّ گفت:يك روز رسول-عليه السلام-بر سبيل امتحان كعب الأحبار [٧]را گفت:

يا كعب! ذُو الْجَلاٰلِ وَ الْإِكْرٰامِ ، «اكرام»مى‌دانيم،«جلال»چه باشد؟ گفت:تن و جان من فداى تو باد!ما در كتب چنين يافتيم كه:جلال نام بهشتى است محيط به عرش ربّ العزّة.گفت:دانى [٨]ميان آن بهشت و اين بهشت،كه بندگان [٩]در او باشند،چند است؟گفت:هفتصدساله راه است.گفت:جبرئيل -عليه السلام-(١١١-پ)فرود آمد و گفت:راست مى‌گويد.

معاذ جبل گفت:يك روز رسول-عليه السلام-به مردى بگذشت كه نماز مى‌كرد و مى‌گفت:يا ذا الجلال و الاكرام!رسول-عليه السلام-فرمود دعايش را اجابت آمد.أنس مالك روايت كرد كه رسول-عليه السلام-گفت:

ألظّوا [١٠]بيا ذا الجلال و الإكرام ،گفت:پناه با [١١]اين كلمه دهى [١٢].أبو سعيد المغربى [١٣]گفت مردى مقعد بود پيوسته مى‌گفتى:يا ذا الجلال و الاكرام،ندا آمد [١٤]كه:

شنيديم آوازت،حاجت بگو [١٥]. فَبِأَيِّ آلاٰءِ رَبِّكُمٰا تُكَذِّبٰانِ .

يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ،حق‌تعالى در اين