روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٦١ - ترجمه

ذُو مِرَّةٍ ،أى ذو قوّة،و اصل او از [١]أمرّ الحبل اذا احكم فتله امرارا،و منه

قول النّبي-عليه السلام-: لا تحلّ الصّدقة لغنىّ و لا لذي مرّة سوىّ، گفت:صدقه حلال نباشد هيچ توانگر [٢]را و نه هيچ قوى تندرست را،تو رجل مريد أى قوىّ، قال الشّاعر:

ترى الرجل النحيف فتزدريه و في أثوابه جلد مرير
كلبي گفت:از شدّت جبرئيل-عليه السلام-آن بود كه [٣]هفت شهرستان قوم لوط از قعر زمين بركند و در هوا چندان ببرد كه آواز مرغان ايشان اهل آسمان دنيا شنيدند،آنگه سرنگون كرد و بينداخت.و در خبر است كه:يك روز [٤]ابليس را ديد كه با عيسى مريم [٥]بر بعضى عقبهاى زمين مقدّس سخن مى‌گفت [٦]،يك پر بزد او را به [٧]اقصاى كوهى انداخت از زمين هند،و از شدّت او آن بود كه يك بانگ بر ثمود زد همه [٨]بمردند.قطرب گفت:عرب مرد قوى راى را [٩]ذو مرّة خواند [١٠]چنان كه شاعر گفت:

قد كنت قبل لقائكم ذا مرّة عندي لكلّ مخاصم ميزانه
و امّا جزالت راى و حصافت او[٧٠-پ]آن بود كه خداى تعالى او را امين وحى كرد تا پيغام هر پيغامبر [١١]او گزارد و سفير او بود ميان خداى[و] [١٢]