حماد روايت كرد از ثابت كه او گفت:جايى فرود آمده بوديم در پهلوى خيمۀ مصعب الزبير،در بيابانى كه مرغ نمى‌پريد و وحش نمى‌جنبيد.من اين سورت آغاز كردم،چون گفتم: غٰافِرِ الذَّنْبِ ،مرا گفت بگوى:غافر الذنب اغفر لي ذنبى.چون گفتم: قٰابِلِ التَّوْبِ ،مرا گفت بگوى:قابل التوب اقبل توبتى.چون گفتم: شَدِيدِ الْعِقٰابِ ،گفت بگوى:شديد العقاب اعف عنى عقابي.چون گفتم: ذِي الطَّوْلِ ، گفت بگوى:يا ذا الطول طل على بخير.من از خيمه بيرون آمدم [٣]،از چپ و راست نگه كردم كسى نديدم.

اهل اشارت گفتند: غٰافِرِ الذَّنْبِ فضلا،و قٰابِلِ التَّوْبِ وعدا، شَدِيدِ الْعِقٰابِ عدلا، لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ فردا.

و، اَلتَّوْبِ ،شايد تا مصدر بود و شايد تا جمع توبت بود،كدومة و[دوم] [٤]و عومة و عوم.

يزيد بن الاصم گفت:مردى بود از جمله معروفان اهل شام به وفادت [٥]به عمر خطاب آمد،روزى چند پيش او مى‌بود،آنگه چند روز پياپى[پيش] [٦]او نيامد، گفت:فلان كجاست؟گفتند:چند روز است كه،به شرب خمر مشغول است.او دبيرا [٧]گفت:كاغذ برگير و بنويس به او:من عمر بن خطاب الى فلان[بن] [٨]فلان،سلام عليك،فانى احمد [٩]اللّٰه الذى لا اله الا هو، بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ. حم. تَنْزِيلُ الْكِتٰابِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ غٰافِرِ الذَّنْبِ وَ قٰابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقٰابِ ذِي الطَّوْلِ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ

[١] .ما،گا،لا،افزوده:من الطول.

[٢] .آج،ما:لم ينفعه بشيء.

[٣] .گا،لا،آد:دويدم

[٦] [٤] .آب:ندارد از آد،افزوده شد.

[٥] .گا،آد:به رسالت،لا:به زيارت.

[٧] .دبيرا/دبير را،با ادغام دو حرف همجنس.

[٨] .آب:ندارد،به قياس با نسخۀ ما،افزوده شد.

[٩] .ما،گا،لا،آد،افزوده:اليك.