روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٨ - ترجمه
آيتهاى خداى را منكر باشند.
خداى آن است كه كرد براى شما زمين را قرارگاه و آسمان را بنا،و صورت كرد شما را،نكو كرد صورتهاى شما و روزى داد شما را از خوشيها،آن است خداى شما باقى كه خداى جهانيان است.
او زندهاى است،نيست خداى مگر او بخوانى او را خالص بكرده،او راست طاعت، سپاس خداى را كه خداى جهانيان است.
بگو مرا نهى كردند كه بپرستم آنان را كه مىپرستى [١]شما از فرود خداى،چون آمد به من حجتها از خداى من و فرمودند مرا كه تن بدهم خداى جهانيان را.
[١٤١-ر] او آن است كه بيافريد شما را از خاك،پس از آب، پس از خون،پس بيرون آورد شما را خورد [٢]،پس تا برسى به حال مردى،پس تا باشى پيران.و از شما كس باشد كه بميرد از پيش آن و تا برسى به وقتى نام زد [٣]،و تا همانا بدانى.
او آن است كه زنده كند و بميراند چون حكم كند كارى گويد او را:بباش،بباشد.
قوله: إِنّٰا لَنَنْصُرُ رُسُلَنٰا، حقتعالى گفت:ما نصرت كنيم رسولان خود را در دنيا.
عبد اللّٰه عباس گفت:به غلبه و قهر،كقوله:... فَإِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰالِبُونَ [٤]. و قوله: إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ، وَ إِنَّ جُنْدَنٰا لَهُمُ الْغٰالِبُونَ [٥]. ضحاك گفت:به
[١] .ما،لا:مىخوانى/مىخوانيد.
[٢] .خورد/خرد.
[٣] .ما،لا:نام زده.
[٤] .سورۀ مائده(٥)آيۀ ٥٦.
[٥] .سورۀ صافات(٣٧)آيات ١٧٢ و ١٧٣.