سدى روايت كرد عن ابى الديلم،گفت:آنگه كه حسين على را-عليهما السلام-بكشتند [٥]و زنان او را با على بن الحسين به شام بردند به اسيرى،يكى از شاميان برخاست و گفت:الحمد للّٰه الذى قتلكم و استأصلكم و قطع قرن الفتنة.على ابن الحسين گفت:يا هذا!تو قرآن دانى؟گفت:آرى!گفت:حواميم دانى؟ گفت:آرى!گفت نخوانده‌اى: قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ...؟ گفت:آرى!گفت:اين قربى ماايم كه خداى تعالى دوستى ما فرمود.

صادق-عليه السلام-گفت،نقش نگين انگشترى پدرم اين بود:

ظني باللّٰه حسن و بالنبي المؤتمن
و بالوصى ذي المنن و بالحسين و الحسن
منصور فقيه [٦]گويد:

ان كان حبي خمسة زكت به فرائضي [٧]
و بغض من عاداهم رفضا فاني رافضي
اين جمله اخبار آن است كه ثعلبى،امام اصحاب الحديث،در تفسير اين آيت آورد[١٨٥-ر]در كتاب خود،بر اين قدر قناعت كرده شد چه اگر اخبارى كه در اين باب از طرق اصحاب ما آمده است بيارند در اين باب يك مجلد در او [٨]شود و اين اخبار از طريق مخالفان،چون حجتى باشد بر ايشان.

بعضى ديگر گفتند:اين«قربى»،فرزندان عبدالمطلب‌اند.

انس مالك روايت كرد كه،رسول-عليه السلام-گفت:

نحن ولد

[١] .گا،آد،افزوده:گوشۀ.

[٢] .ما،گا،لا:الى.

[٣] .گا،آد:حاربكم.

[٤] .گا:سالمكم.

[٥] .آج،ما،آد:شهيد كردند.

[٦] .ما:رفيقه.

[٧] .آج،ما،گا،لا،آد:رافضى.

[٨] .آج:درج،ما:پر،گا،آد:ندارد.