بپرس آنان را كه فرستاديم از پيش تو از پيغامبران ما،كرديم بجز [١]خداى خدايانى كه پرستيدند ايشان [٢]؟ بفرستاديم موسى را به آيات ما به فرعون و لشكرش،گفت:من پيغامبر خداى [٣]جهانياام.

چون آمد به ايشان به آيتهاى ما كه بينى ايشان از آن مى‌خندند [٤].

و ننماييم [٥]ايشان را آيتى الا و آن مهتر باشد از مانندش،و بگرفتيم ايشان را به عذاب تا همانا ايشان بازآيند.

گفتند:اى جادو!بخوان براى ما خدايت را به آن عهد كه كرد نزد تو [٦]كه ما راه‌يافته‌ايم [٧].

چون برداشتيم از ايشان عذاب كه بنگرى ايشان عهد مى‌شكافتند [٨].

ندا كرد فرعون در قومش،گفت:اى قوم من!نه مراست پادشاهى مصر و اين جويها كه مى‌رود از زيرش [٩]؟نمى‌بينى [١٠]؟ يا من بهترم از اين [١١]كه او خوار است و نزديك نيست كه بيان كند.

[٢٠٥-پ] چرا نيفگندند بر او دست‌ورنجها [١٢]از زر،يا بيامدند با او فريشتگان [١٣]پيوسته.

[١] .ما:از جز،لا:از دون.

[٢] .لا:ايشان را پرستند.

[٣] .جهانيا/جهانيان،ما:جهانيانم،لا:عالميان.

[٤] .ما:مى‌خنديدند.

[٥] .ما:نبينم.

[٦] .ما:نزديك تو است.

[٧] .لا:راه‌يافتگانيم.

[٨] .لا:ناگاه ايشان عهد بشكستند.

[٩] .لا:از زير بارگاه من.

[١٠] .لا:اى شما نمى‌بينيد.

[١١] .لا،افزوده:كس.

[١٢] .ما:دست‌ورنجنها.

[١٣] .لا،افزوده:به هم.