فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٦٨
خواهد بود كه در مسابقه در نظرگرفته مىشود. (١)در اين جا به سكون «باء» درست است حتى شهيد ثانى پس از آن تصريح مىكند: «بسكون الباء».
«عدتها... من الوفاة بشهرين و خمسة أيام إن كانت امة وضعفهاان كانتحرة.»/١٦٨
«ضِعفها» عطف به «شهرين» است وبايد مجرور باشد و در نسخههاى «الف»، «ح» و «ع»، «بضعفها» نگاشته شده.
٢٢. شرط ضمن عقد:
«يجوز اشتراط ما يوافق الشرع فى عقد النكاح، فلو شرط ما يخالف لغي الشرط.»/١٧١در صفحه ١٧٩
نيز «لغي التفسير» آمده است. «لغى» فعل لازم است ومجهول شدن آن در اين جا درست نيست. در «المنجد» آمده است: «لغا السىء: بطل.)
٢٣. صيغه طلاق:
«لاعبرة بالسراح والفراق والخلية والبرية.»/١٧٩
«سراح» به فتح «سين» درست است. (٢)
٢٤. نشانههاى حلال بودن حيوانات دريايى: «انما يحل من حيوان البحر سمك له فلس.»/٢١٧
در پايان كتاب در قسمت «فهرس الالفاظ اللغوية» آمده، «فلس» به معناى فقير شدن است، ولى «فلس» به معناى پولك داشتن پوشش بيرون بدن ماهى است، كه در اين جا بايد به سكون «لام» ضبط مىشد.
٢٥. مواردى كه مىتوان چيزهاى حرام را خورد: «يجوز عند الاضطرار تناول المحرم عند خوف التلف أو المرض أو الضعف المؤدّى الى التخلف عن الرفقة مع ظهور امارة العطب.»/٢٢١
«امارة» به كسر همزه به معناى «فرمانروايى» است اما به فتح به معناى «نشانه» است. (٣)در اين جا بايد به فتح باشد.
٢٦. در صفحه ٢٤٢ «عام سنت» به
(١)«المنجد».
(٢)«المنجد» و «المصباح المنير».
(٣)«المنجد».