فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٥ - سقوط مجازات با عارض شدن جنون آیة الله رضا استادى
هرگاه فردى كه عقلش سالم است، مرتكب عمل موجب حد شود و بيّنه عليه او شهادت دهد، سپس ديوانه گردد، حد بر او در هر حال جارى مىشود. (٤)
ابن ادريس در سرائر مىگويد:
هرگاه كسى در حال صحت عقل مرتكب عمل موجب حد شود و بينه بر آن اقامه شده باشد، سپس ديوانه گردد، در هر صورت حد بر او جارى مىشود. (٥)
ظاهر عبارت ابن ادريس مانند مهذّب و نهايه، حكم به اجراى حد است در صورتى كه موجب آن به بيّنه ثابت شود و نه اقرار.
محقق در شرايع و مختصر نافع مىگويد: با عارض شدن جنون، حد ساقط نمىشود. (٦) نيز در شرايع مىگويد: «اگر عاقلى، ديگرى را بكشد و مجنون گردد، از او قصاص ساقط نمىشود». (٧)
ابن سعيد در الجامع للشرائع مىگويد: «كسى كه زناى او ثابت شود و سپس ديوانه گردد، حد بر او جارى مىشود». (٨)
علامه حلى در قواعد مىگويد:
اگر زن يا مرد در حالى كه عاقل است، زنا كند و سپس ديوانه گردد، حد از او ساقط نمىشود و در حال جنون حد بر او جارى مىشود. (٩)
(٤) مهذّب، ج٢، ص ٥٢٨.
(٥) السرائر، ج٣، ص ٤٥٥ و نيز ر.ك: ج٣، ص ٣٦٨.
(٦) شرائع الاسلام، ج٤، ص ١٦٠، المختصر، ص٤٢٥، چاپ مؤسسه بعثت .
(٧) شرائع الاسلام، ج٤، ص ٢٢١.
(٨) همان، ص ٥٥٤.
(٩) قواعد الأحكام، ج٢، ص ٢٥٥، چاپ سنگى.