چنانچه كسى كه اذن او شرط انجام كارى است ـ مانند ولىّ ميّت در تجهيز، تكفين و نماز بر او ـ از اذن خود برگردد، براى كسى كه در حال انجام دادن آن كار است، به پايان بردن آن جايز نيست. (٧٠) از اين قبيل است، اذن دادن شوهر به همسر خود در اعتكاف مستحب. (٧١) همچنين اگر مالك زمينى به كسى اذن خواندن نماز در آن را بدهد، سپس در حين نماز از اذن خود برگردد، به نظر برخى از فقها واجب است نماز را قطع كند يا هنگام خروج از زمين آن را به پايان ببرد؛ چرا كه صحّت اتمام نماز، متوقف بر اباحه مكان نمازگزار است. (٧٢)

٥. عروض سبب جديد

گاهى عملى به دليل سببى معيّن واجب مى‌شود، ليكن با عارض شدن سبب جديد، حكم اوّل باطل و عمل ديگر واجب مى‌گردد؛ مانند آنكه زنى كه در عدّه طلاق به سر مى‌برد، وطى به شبهه شود. در اين فرض، به نظر برخى از فقها عدّه اوّل قطع مى‌گردد و او بايد عدّه وطى به شبهه را نگه دارد، سپس عدّه طلاق را به پايان ببرد. (٧٣)

(٦٩) المبسوط، ج٤، ص١٩٤ ؛ تذكرة الفقهاء، ج٦، ص٩٩ ؛ كشف الغطاء، ج١، ص ٢٥٦ ؛ جواهر الكلام، ج٢٩، ص ١٤٧ ؛ العروة الوثقى، ج٥، ص٦٠٤، م١٦ ؛ مستند العروة(الصوم)، ج١، ص٤٢٦ ـ ٤٢٧.
(٧٠) العروة الوثقى، ج٢، ص٢٨، م٨.
(٧١) منتهى المطلب، ج٢، ص٦٢٩ ؛ تذكرة الفقهاء، ج٦، ص٢٥١ ؛ مشارق الشموس، ص ٤٩٦ ؛ العروة الوثقى، ج٣، ص٦٨٥.
(٧٢) قواعد الاحكام، ج١، ص٢٥٨ ؛ العروة الوثقى، ج٢، ص٣٨٠، م ٢١.
(٧٣) جواهر الكلام، ج٣٢، ص٣٨٢.