كُنتُ أَضرِبُهُ بِالسَّيفِ، قَالَ: فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّه(ص) فَقَالَ: مَا ذَا يَا سَعدُ- فَقَالَ: سَعدٌ :قَالُوا لَو وَجَدتَ عَلَى بَطنِ امرَأَتِكَ رَجُلًا مَا كُنتَ صَانِعاً بِهِ؟ فَقُلتُ: أَضرِبُهُ بِالسَّيفِ، فَقَالَ: يَا سَعدُ فَكَيفَ بِالأربَعَةِ الشُّهُودِ؟ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ(ص) ـ بَعدَ رَأيِ عَينِي وَ عِلمِ اللَّهِ أَن قَدفَعَلَ قَالَ: إِى وَ اللَّهِ بَعدَ رَأيِ عَينِكَ وَ عِلمِ اللَّهِ أَن قَد فَعَلَ إِنَّ اللَّهَ قَد جَعَلَ لِكُلِّ شَيءٍ حَدّاً وَ جَعَلَ لِمَن تَعَدَّى ذَلِكَ الحَدَّ حَدّاً؛

داوود بن فرقد مى‌گويد: از امام صادق(ع) شنيدم كه مى‌فرمايد: ياران رسول خدا(ص) به سعد بن عباده گفتند : اگر ببينى شخص بيگانه روى شكم همسرت، است چه مى‌كنى؟ سعد گفت: با شمشير ضربه‌اى به او مى‌زنم. در اين هنگام رسول خدا وارد شد و پرسيد : اى سعد، قضيه چيست؟ سعد پاسخ داد: اينها از من مى‌پرسند كه اگر مرد بيگانه اى را روى شكم همسرت ببينى، چه مى‌كنى كه در جواب گفتم: با شمشير ضربه اى به او مى‌زنم. در اين هنگام رسول خدا فرمود : پس شهادت چهار نفر در اثبات زنا چه مى‌شود؟ سعد پرسيد : آيا بعد از اينكه با چشمانم ديدم و خداوند نيز به انجام اين فعل آگاه است، شهادت چهار نفر لازم است؟ بله، حتى بعد از آنكه با چشمانت ديده باشى و خدا هم به آن آگاه باشد. خداوند براى هر چيزى حدى و براى كسى كه از آن حد تجاوزكند نيز حدى قرار داده است.

معناى عبارت ذيل روايت با توجه به مصداق مطرح شده، چنين است: خداوند براى اثبات زنا، حكم و مقرراتى دارد كه بايستى به وسيله چهار شاهد ثابت شود:(اِءنَّ اللَّهَ قَد جَعَلَ لِكُلِّ شَيء حَدّاً) و براى كسى كه در اثبات زنا از اين حكم تجاوز كند و به جاى آنكه با چهار شاهد آن را اثبات كند، با استناد به علم خود زانى را مجازات كند، به دليل تجاوز از حكم الهى مجازات مى‌شود(جَعَلَ لِمَن‌تَعَدَّى ذَلِكَ الحَدَّ حَدّاً).