{٢. و المحصنات من النساء إلاّ ما ملكت أيمانكم كتاب اللّه‌ عليكم و أحلّ لكم ماوراء ذلكم أن تبتغوا بأموالكم محصنين غير مسافحين فما استمتعتم به منهن فآتوهن أُجورهن فريضة ولا جناح عليكم فيما تراضيتم به من بعد الفريضة انّ اللّه‌ كان عليماً حكيماً } ؛ (١٨)

و زنان شوهر دار بر شما حرام است؛ مگر آنها را كه مالك شده‌ايد؛ [زيرا اسارت آنها در حكم طلاق است]؛ اينها احكامى است كه خداوند بر شما مقرر كرده است. اما زنان ديگر غير از اينها كه گفته شد، براى شما حلال است كه با اموال خود، آنان را اختيار كنيد؛ در حالى كه پاكدامن باشيد و از زنا، خوددارى نماييد و واجب است مهر زنانى را كه متعه(ازدواج موقت) مى‌كنيد، بپردازيد و در آنچه بعد از تعيين مهر، با يكديگر توافق كرده‌ايد بر شما گناهى نيست. خداوند، دانا و حكيم است.

{٣. و من لم يستطع منكم طولاً ان ينكح المحصنات المؤمنات فمن ما ملكت أيمانكم من فتياتكم المؤمنات } ؛ (١٩)

و آنان كه توانايى ازدواج با زنان(آزاد) پاكدامن و با ايمان را ندارند، مى‌توانند با زنان پاكدامن، از بردگان با ايمانى كه در اختيار داريد ازدواج كنند.

تفسير آيات فوق:

آيات گذشته آنچه را كه در مورد زنان، حلال يا حرام است، بيان مى‌كنند. اما آيه اوّل:

آيه اوّل و ابتداى آيه دوم، زنانى را كه ازدواج با آنان حرام است بيان مى‌كنند و آنها عبارتند از :

١. مادران ٢. دخترها ٣. خواهرها ٤. عمه‌ها ٥. خاله‌ها ٦. دختران برادر ٧. دختران خواهر ٨. مادران رضاعى ٩. خواهران رضاعى ١٠. مادرزن‌ها ١١. دختران

(١٨) نساء، آيه ٢٤.
(١٩) نساء، آيه ٢٥.