مى‌رسد و به همين سبب، فقيه شافعى گفته است: «اين حديثى ثابت و صحيح است كه هيچ نقصى را در آن نيافتم و فقط على(ع) به اين فضيلت اختصاص يافته است و هيچ كس با او شريك نيست.»

عالم بزرگ و با فضيلت، علامه امينى(قدّس سرّه) اثبات تواتر حديث غدير را از راه‌هاى مختلفى در كتاب ارزشمند خود «الغدير» مورد بررسى قرار داده است. اميد است خداوند بهترين پاداش را از اسلام و رسول خدا(ص) و اميرالمؤمنين(ع) به او عنايت بفرمايد.

بعد از نقل اين مطالب، مناسب است براى تكميل مباحث گذشته، دو حديث را از طرق عامه كه دلالت بر مطلوب ما دارند، نقل كنيم، اگر چه در غير از واقعه غدير خم وارد شده‌اند.

حديث اوّل :

ما رواه أحمد في مسنده بقوله: حدّثنا عبداللّه‌، حدّثنا أبي، حدّثنا الفضل بن دكين، حدّثنا ابن أبي عيينة عن الحسن عن سعيد بن جبير عن ابن عبّاس عن بريدة، قال: غزوت مع عليّ اليمن فرأيت منه جفوة، فلمّا قدمت على رسول اللّه‌(ص) ذكرت عليّاً فتنقّصته، فرأيت وجه رسول اللّه‌(ص) يتغيّر، فقال: يا بريدة ألستُ أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قلت: بلى يا رسول اللّه‌، قال: من كنت مولاه فعليّ مولاه؛ (٢٥)

احمد در مسندش از بريده نقل مى‌كند:

در يمن همراه على(ع) بودم، از او سختگيرى ديدم. زمانى كه نزد رسول خدا(ص) بازگشتم از على(ع) بدگويى كردم. ديدم رنگ صورت رسول خدا(ص) تغيير كرد و فرمود: اى بريده، آيا من از مؤمنين به خودشان سزاوارتر نيستم؟ گفتم: بله اى رسول خدا(ص) فرمود: هركس من مولاى اويم على مولاى اوست.

(٢٥) مسند احمد، ج٥، ص٣٤٧.