از آنجا كه دليل شرعى بر اباحه كشتن حيوانات غير موذى و يا آنها كه اذيتشان ناچيز است- مانند مورچه - نداريم ،كشتن آنها جايز نيست .اما كشتن حيوانات موذى مانند درندگان و مارها جايز است. (١٠٣)

از جمله شواهد ديگر بر رعايت حق حيات حيوانات در فقه اسلامى‌اين است كه فقها در ضمن مسأله جلوگيرى از غرق شدن كشتى اشاره نمودند كه اگر براى خلاصى كشتى طوفان زده، مجبور باشند كه آن را سبك و وسايل درون آن را كم كنند و امر دائر شود به اين كه برخى از اشياء را به آب اندازند و يا حيوانات موجود در كشتى را ، در اين جا واجب است براى نجات جان موجودات داراى روح، وسايل ديگر را به آب اندازند و مادامى‌كه نجات كشتى با انداختن اين وسايل حاصل شود، به آب انداختن حيوانات جايز نيست. (١٠٤)

٢ . كشتن حيوان، هنگام جنگ

رعايت حال حيوانات و پرهيز از كشتن آنها تا بدان جا در معارف اسلامى و فقه شيعه مورد تأكيد قرار گرفته است كه درجنگ با كفار، زمانى كه هنوز جنگ آغاز نشده، از كشتن بى دليل حيوانات نهى شده است. در اهميت مطلب، توجه به اين نكته جالب است كه در زمان گذشته اسب ها همانند جنگ افزار ماشينى امروز نقش محورى را بر عهده داشتند و تعداد بيشتر آنها موجب تقويت سپاه مى‌گرديد. على رغم اين نكته مى‌بينيم، جز در موارد

(١٠٢) كنز العمّال، ج١٥، ص٣٧، خ٣٩٩٦٨.
(١٠٣) رسائل المرتضى ، ج٢، ص٣٧.
(١٠٤) مسالك الأفهام، ج ١٥، ص٣٨٣ .