اين اسم و صفت الهى به صورت فاعلى به معناى شكافتن، اختراع نمودن و ايجاد كردن است. [١] اين اسم و صفت با اضافه به «السّموات و الارض» ٦ بار در قرآن ذكر شده است: [٢]

انعام (٦) ١٤؛ يوسف (١٢) ١٠١؛

ابراهيم (١٤) ١٠؛ فاطر (٣٥) ١؛ زمر (٣٩) ٤٦؛ شورى (٤٢) ١١

و به صورت فعلى نيز ٨ بار آمده است:

انعام (٦) ٧٩؛ هود (١١) ٥١؛ اسراء (١٧) ٥١؛ طه (٢٠) ٧٢؛ انبياء (٢١) ٥٦؛ روم (٣٠) ٣٠؛ يس (٣٦) ٢٢؛ زخرف (٤٣) ٢٧

فاطمه عليها السلام‌

فاطمه عليها السلام دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله، همسر امام على عليه السلام و محبوب‌ترين مردم نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و پاره تن آن حضرت است. كسى است كه طبق فرمايش رسول خدا صلى الله عليه و آله رضايت خدا در رضايت فاطمه عليها السلام و غضب خدا در غضب فاطمه عليها السلام است. [٣] مفسّران، آيات بسيارى را درباره مقام آن حضرت دانسته‌اند، از جمله پس از نزول آيه «و آت ذالقربى‌ حقّه ...» (اسراء (١٧) ٢٦) رسول خدا صلى الله عليه و آله، فاطمه عليها السلام را فراخواند و فدك را به وى بخشيد. [٤] همچنين مقصود از «نسائنا» در آيه ٦١ سوره آل‌عمران (٣) را فاطمه عليها السلام دانسته‌اند كه پيامبر صلى الله عليه و آله براى مباهله با نصاراى نجران وى را همراه خود آورد. [٥] نيز فاطمه عليها السلام از جمله اهل‌بيت پيامبر عليهم السلام است كه اراده الهى بر پاكى و عصمت او از هر نوع آلودگى تعلّق گرفته است. [٦] بنا بر نظر مفسّران و محدّثان، آيه ٢٤ ابراهيم (١٤) [٧] و ١٩ الرّحمن (٥٥) [٨] آيات ٥ تا ٢٢ سوره انسان (٧٦) درباره اهل‌بيت عليهم السلام، از جمله فاطمه عليها السلام نازل شده‌ [٩] كه حكايت از مقام بلند ايشان دارد.

اهمّ عناوين: پاداش فاطمه عليها السلام و فضايل فاطمه عليها السلام.

آدم عليه السلام و فاطمه عليها السلام‌

--) همين مدخل، توسّل به فاطمه عليها السلام‌

[١] . الاسماء و الصّفات، بيهقى، ج ١، ص ٦٠-/ ٦١؛ اسما وصفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٠٤٠-/ ١٠٤٤

[٢] . الاسماء و الصّفات، بيهقى، ج ١، ص ٦٠-/ ٦١؛ اسما وصفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ١٠٤٠-/ ١٠٤٤

[٣] . اسدالغابه، ج ٧، ص ٢١٦ و ٢١٩؛ الاصابه، ج ٨، ص ٢٦٢-/ ٢٦٦

[٤] . مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٦٣٤؛ الدرالمنثور، ج ٥، ص ٢٧٣

[٥] . مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٧٦٢-/ ٧٦٣؛ روح‌المعانى، ج ٣، جزء ٣، ص ٣٠١

[٦] . جامع‌البيان، ج ١٢، جزء ٢٢، ص ٩؛ تفسير التحرير والتنوير، ج ١١، جزء ٢٢، ص ١٥

[٧] . مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٤٨٠؛ تفسير نورالثقلين، ج ٢، ص ٥٣٦، ح ٥٨ و ٦٠

[٨] . الدرالمنثور، ج ٧، ص ٦٩٧؛ تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ١٩١-/ ١٩٢، ح ١٧ و ٢١

[٩] . مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦١١؛ الكشاف، ج ٤، ص ٦٧٠؛ تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٤٦٩-/ ٤٧٧، ح ١٨-/ ٢٤