فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ قالَ يا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلى‌ شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْكٍ لا يَبْلى‌ فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصى‌ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى‌.

طه (٢٠) ١٢٠ و ١٢١

١٦. كشف عورت و نگاه به شرمگاه ديگران مورد تهديد خداوند:

قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى‌ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ.

نور (٢٤) ٣٠

١٧. پيش از نماز بامداد، وقت استراحت نيمروزى (ظهر) و پس از نماز عشا، سه زمان برهنگى، كشف عورت و خلوت پدران و مادران:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ وَ الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ وَ حِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَ مِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشاءِ ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَ لا عَلَيْهِمْ جُناحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى‌ بَعْضٍ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ.

نور (٢٤) ٥٨

ناآگاهان از عورت‌

١٨. كودكان ناآگاه از عورت مردان و زنان، مورد استثنا از حكم عدم جواز اظهار زينت زنان:

وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ‌ ... وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ... الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى‌ عَوْراتِ النِّساءِ ....

نور (٢٤) ٣١

نگاه به عورت‌

--) همين مدخل، ستر عورت، احكام ستر عورت و نگاه، نگاه به عورت‌

نيز--) حكم‌

عُوف بن مالك‌

عوف بن مالك بن ابى‌عوف الاشجعى، از صحابه پيامبر و از همراهان آن حضرت در غزوه خيبر و پرچمدار قبيله «اشْجع» در فتح مكّه بود. [١] برخى مفسّران، آيه ١٤ تغابن (٦٤) را در مورد ممانعت همسر و فرزندانش از شركت وى در جهاد دانسته‌اند و آيه ضمن بيان دشمنى برخى همسران و فرزندان، مؤمنان را از پيروى آنان برحذر داشت. [٢] نيز مفسّران، آيات ٢ و ٣ طلاق (٦٥) را درباره اسارت فرزندش و شكايت عوف از گرفتارى و ابراز نياز خود نزد پيامبر صلى الله عليه و آله دانسته‌اند كه پس از دلدارى پيامبر صلى الله عليه و آله به گشايش امر وى، آيات مزبور نازل شد. [٣]

عُوَيم بن ساعده‌

عويم بن ساعدة بن عائش بن قيس از انصار و تيره‌

[١] . الاستيعاب، ج ٣، ص ٢٩٧؛ اسدالغابه، ج ٤، ص ٣٠٠

[٢] . جامع‌البيان، ج ١٤، جزء ٢٨، ص ١٥٩؛ الكشاف، ج ٤، ص ٥٥٠

[٣] . جامع‌البيان، ج ١٢، جزء ٢٨، ص ١٧٧؛ الكشاف، ج ٤، ص ٥٥٦