فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٨١ - عليين
و خبير و ... آمده است. [١] همچنين صفات ديگرى چون اعْلَمْ، عالِم، عالِم الغيب و الشهادة و علّام الغيوب مورد بررسى قرار گرفته است.
نيز
بقره (٢) ٢٩ و ٣٢ و ٩٥ و ١١٥ و ١٢٧ و ١٣٧ و ١٥٨ و ١٨١ و ٢١٥ و ٢٢٤ و ٢٢٧ و ٢٣١ و ٢٤٤ و ٢٤٦ و ٢٤٧ و ٢٥٦ و ٢٦١ و ٢٦٨ و ٢٧٣ و ٢٨٢ و ٢٨٣؛ آلعمران (٣) ٣٤ و ٣٥ و ٣٦ و ٧٣ و ٩٢ و ١١٥ و ١١٩ و ١٢١ و ١٥٤ و ١٦٧؛ نساء (٤) ١١ و ١٢ و ١٧ و ٢٤ و ٢٥ و ٢٦ و ٣٢ و ٣٥ و ٣٩ و ٤٥ و ٧٠ و ٩٢ و ١٠٤ و ١١١ و ١٢٧ و ١٤٧ و ١٤٨ و ١٧٠ و ١٧٦؛ مائده (٥) ٧ و ٥٤ و ٦١ و ٧٦ و ٩٧ و ١٠٩ و ١١٦؛ انعام (٦) ١٣ و ٥٣ و ٥٨ و ٧٣ و ٨٣ و ٩٦ و ١٠١ و ١١٥ و ١١٧ و ١١٨ و ١١٩ و ١٢٤ و ١٢٨ و ١٣٩؛ اعراف (٧) ١٠٩ و ١١٢ و ٢٠٠؛ انفال (٨) ١٧ و ٤٢ و ٤٣ و ٥٣ و ٦١ و ٧١ و ٧٥؛ توبه (٩) ١٥ و ٢٥ و ٤٤ و ٤٧ و ٦٠ و ٧٨ و ٩٣ و ٩٤ و ٩٦ و ٩٧ و ٩٨ و ١٠٥ و ١١٠؛ يونس (١٠) ٣٦ و ٤٠ و ٦٥ و ٧٩؛ هود (١١) ٥ و ٣١؛ يوسف (١٢) ٦ و ١٩ و ٣٤ و ٥٠ و ٥٥ و ٧١ و ٧٦ و ٨٣ و ١٠٠؛ رعد (١٣) ٩؛ حجر (١٥) ٢٥ و ٥٣ و ٨٦؛ نحل (١٦) ٢٨ و ٧٠ و ١٠١ و ١٢٥؛ اسراء (١٧) ٢٥ و ٤٧ و ٥٤ و ٥٥؛ كهف (١٨) ١٩ و ٢١ و ٢٢ و ٢٦؛ مريم (١٩) ٧٠؛ طه (٢٠) ١٠٤؛ انبياء (٢١) ٤؛ حج (٢٢) ٥٢ و ٥٩ و ٦٨؛ مؤمنون (٢٣) ٥١ و ٩٢ و ٩٦؛ نور (٢٤) ١٨ و ٢١ و ٢٨ و ٣٢ و ٣٥ و ٤١ و ٥٨ و ٥٩ و ٦٠ و ٦٤؛ شعراء (٢٦) ٣٤ و ٣٧ و ١٨٨ و ٢٢٠؛ نمل (٢٧) ٦ و ٧٨؛ قصص (٢٨) ٣٧ و ٥٦ و ٨٥؛ عنكبوت (٢٩) ٥ و ١٠ و ٣٢ و ٦٠ و ٦٢؛ روم (٣٠) ٥٤؛ لقمان (٣١) ٢٣ و ٣٤؛ سجده (٣٢) ٦؛ احزاب (٣٣) ١ و ٤٠ و ٥١ و ٥٤؛ سبأ (٣٤) ٣ و ٢٦ و ٤٨؛ فاطر (٣٥) ٨ و ٣٨ و ٤٤؛ يس (٣٦) ٣٨ و ٧٩ و ٨١؛ زمر (٣٩) ٧ و ٤٦ و ٧٠؛ غافر (٤٠) ٢؛ فصلت (٤١) ١٢ و ٣٦؛ شورى (٤٢) ١٢ و ٢٤ و ٥٠؛ زخرف (٤٣) ٩ و ٨٤؛ دخان (٤٤) ٦؛ احقاف (٤٦) ٨؛ فتح (٤٨) ٤ و ٢٦؛ حجرات (٤٩) ١ و ٨ و ١٣ و ١٦؛ ق (٥٠) ٤٥؛ ذاريات (٥١) ٢٨ و ٣٠؛ نجم (٥٣) ٣٠ و ٣٢؛ حديد (٥٧) ٣ و ٦؛ مجادله (٥٨) ٧؛ حشر (٥٩) ٢٢؛ ممتحنه (٦٠) ١ و ١٠؛ جمعه (٦٢) ٧ و ٨؛ تغابن (٦٤) ٤ و ١١ و ١٨؛ تحريم (٦٦) ٢ و ٣؛ ملك (٦٧) ١٣؛ قلم (٦٨) ٧؛ جن (٧٢) ٢٦؛ انسان (٧٦) ٣٠؛ انشقاق (٨٤) ٢٣
علّيين
علّيين جمع «علّى» بر وزن فعيل از «علّو» [٢] به معناى رفعت و بلندى است كه شامل رفعت و منزلت اشخاص و مكانها است. [٣] مقصود از علّيين يا ديوانى است كه اعمال ملائكه و صالحان از جنّ و انس در آن ثبت مىشود [٤] و يا شريفترين محلّ بهشت است. [٥] علامه طباطبايى «علّيين» را به معناى جايگاه بسيار مرتفع دانسته كه منطبق بر درجات عالى و منازل قرب الهى است [٦] و اقوال ديگر را ادّعاى بدون دليل برشمرده است. [٧] در اين مدخل از مشتقات واژه «علّىّ» استفاده شده است.
[١] . التحقيق، ج ٨، ص ٢٠٩-/ ٢١٠، «علم»
[٢] . الكشّاف، ج ٤، ص ٧٢٢
[٣] . مفردات، ص ٥٨٣، «علا»
[٤] . الكشّاف، ج ٤، ص ٧٢٢
[٥] . مفردات، ص ٥٨٣
[٦] . الميزان، ج ٢٠، ص ٢٣٤
[٧] . همان، ص ٢٣٣