وَ أَتِمُّوا ... وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ‌ ... [٢]

بقره (٢) ١٩٦

٦. واجب نبودن اتمام عمره بر محصور:

وَ أَتِمُّوا ... وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ‌ ....

بقره (٢) ١٩٦

٢. اخلاص در عمره‌

٧. لزوم قصد تقرّب و اخلاص، در اعمال عمره:

وَ أَتِمُّوا ... وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ‌ ... [٣]

بقره (٢) ١٩٦

٣. تجارت در عمره‌

٨. جواز تجارت و كسب مال، هنگام سفر براى انجام دادن عمره:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ‌ ...

وَ لَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنْ رَبِّهِمْ‌ ... [٤]

مائده (٥) ٢

٤. تقصير در عمره‌

٩. تقصير و كوتاه كردن مو، از اعمال عمره:

... لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ‌ ... وَ مُقَصِّرِينَ‌ ... [٥]

فتح (٤٨) ٢٧

١٠. وجوب تقصير، قبل از طواف نساء، در عمره:

ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ. [٦]

حج (٢٢) ٢٩

٥. حلق در عمره‌

١١. حلق و تراشيدن موى سر، پس از بردن قربانى به قربانگاه راه خروج محصور از احرام:

... وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ‌ ....

بقره (٢) ١٩٦

١٢. حرمت تراشيدن سر براى محصور از حج و عمره، پيش از رسيدن قربانى به محلّ قربانى:

وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ‌ ....

بقره (٢) ١٩٦

١٣. مخيّر بودن معتمر بين حلق (سر تراشيدن) و يا تقصير:

لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَ‌

[١] . «محصور»، محرمى است كه به علّت مرض و يا ترس و يا منع دشمن نتواند اعمال حج و يا عمره را انجام دهد و يا به پايان برساند. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٥١٩)

[٢] . در اينكه محلّ قربانى كجا است مورد اختلاف است. بر اساس مذهب شيعه براى كسى كه بر اثر مرض، محصور شده محلّ قربانى حرم است و براى كسى كه به وسيله دشمن محصور شده محلّى است كه به وسيله دشمن بازداشته مى‌شود، چنان‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حديبيّه قربانى نمود. (همان)

[٣] . مقصود از «للّه»، لوجه اللّه است؛ يعنى عمره و حج را براى خدا انجام دهيد. (زبدةالبيان، ص ٢٣٢)

[٤] . «يبتغون فضلًا من ربّهم» يعنى از خداوند خواهان سود در تجارت و كسب و كار خود هستند. (التبيان، ج ٣، ص ٤٢١)

[٥] . مقصود از «مقصّرين» كوتاه كردن قسمتى از موى سراست. (مجمع البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ١٩٠)

[٦] . بر اساس نظر فقهاى اماميّه، منظور از طواف در آيه ياد شده، طواف نساء است و اين طواف، پس از طواف زيارت است. (همان، ج ٧-/ ٨، ص ١٣٠)