فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٨٢ - آرامش عمار بن ياسر
ابرار در علّيين
١. سكونت ابرار در علّيين و جايگاه رفيع بهشت:
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ.
مطفّفين (٨٣) ١٨
٢. ابرار، برخوردار از علّيين (درجات عالى و مقام قرب الهى):
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ. [١]
مطفّفين (٨٣) ١٨
٣. حكم حتمى خداوند به بهرهمندى ابرار از مقام علّيين و درجات قرب الهى:
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ. [٢]
مطفّفين (٨٣) ١٨
عظمت علّيين
--) همين مدخل، ويژگى علّيين
ويژگى علّيين
٤. علّيين، ديوانى جامع، خوانا و بىابهام:
وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ كِتابٌ مَرْقُومٌ. [٣]
مطفّفين (٨٣) ١٩ و ٢٠
٥. علّيين، جايگاهى رفيع و بلندمرتبه در بهشت:
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ كِتابٌ مَرْقُومٌ. [٤]
مطفّفين (٨٣) ١٨-/ ٢٠
٦. علّيين، ديوانى حفاظت شده در نزد مقرّبان:
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ كِتابٌ مَرْقُومٌ.
مطفّفين (٨٣) ١٨-/ ٢٠ و ٢١
٧. علّيين، مقام و قرب الهى ابرار:
وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ.
مطفّفين (٨٣) ١٩
نيز--) ابرار
عمّار بن ياسر
ابواليقظان، عمّار بن ياسر بن مالك بن كنانه، صحابى جليلالقدر و از پيشگامان در اسلام، هجرت و جهاد بود و در اين زمينه شكنجههاى فراوان ديد. وى پس از وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله از همراهان و ملازمان امام على عليه السلام و از شركتكنندگان در جنگهاى آن حضرت بود و سرانجام در جنگ صفّين، همان طور كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده بود به دست [فئه باغيه] معاويه و پيروانش به شهادت رسيد. [٥]
آرامش عمّار بن ياسر
١. آرامش خاطر و اطمينان قلب عمّار بن ياسر به ايمان خود، زير شكنجههاى مشركان:
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ ... [٦]
نحل (١٦) ١٠٦
[١] . مقصود از «علّيين» درجات عالى و مقام قرب الهىاست. (الميزان، ج ٢٠، ص ٢٣٤)
[٢] . «كتاب الابرار لفى علّيين» يعنى پاداشى كه براىنيكوكارى ابرار نوشته شده در «علّيين» است و «علّيين» امر مكتوب، مقتضى و حتمى الهى است كه هيچ ابهامى ندارد. (الميزان، ج ٢٠، ص ٢٣٥)
[٣] . بنا بر اينكه مراد از «علّيين» ديوان و كتاب جامع اعمالخير باشد. (تفسير جلالين، ج ١٢، ص ٣٦٤؛ جوامع الجامع، ج ٢، ص ٧٢٣)
[٤] . بنا بر اينكه «علّيين» اسم شريفترين محلّ بهشت باشد. (مفردات، ص ٥٨٣، «علا»)
[٥] . اسدالغابه، ج ٤، ص ١٢٢-/ ١٢٨؛ الاصابه، ج ٤، ص ٤٧٣؛ وَقْعَة صفّين، ص ٣٤٠
[٦] . بر اساس شأن نزول، آيه درباره عمّار بن ياسر نازل شده است. (جامعالبيان، ج ٨، جزء ١٤، ص ٢٣٧؛ مجمعالبيان، ج ٥-/ ٦، ص ٥٩٧؛ الدرالمنثور، ج ٥، ص ١٦٩-/ ١٧١)