هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ وَ لَوْ لا رِجالٌ مُؤْمِنُونَ وَ نِساءٌ مُؤْمِناتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَؤُهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً. [٢]

فتح (٤٨) ٢٥

پاداش عمره‌

٢٣. انجام دادن عمره، راهى براى دستيابى به پاداش و رضوان الهى:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ‌ ... وَ لَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ أَنْ تَعْتَدُوا ... [٣]

مائده (٥) ٢

٢٤. خداوند، سپاسگزار انجام‌دهندگان اعمال عمره و حج:

إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ.

بقره (٢) ١٥٨

٢٥. علم و آگاهى خداوند، ضامن ضايع نشدن پاداش انجام‌دهندگان اعمال عمره و حج:

بقره (٢) ١٥٨

تجارت در عمره‌

--) همين مدخل، احكام عمره، تجارت در عمره‌

تقصير در عمره‌

--) همين مدخل، احكام عمره، تقصير در عمره‌

حلق در عمره‌

--) همين مدخل، احكام عمره، حلق در عمره‌

عمره در جاهليّت‌

٢٦. برگزارى عمره و زيارت خانه خدا، فعاليّتى مرسوم، در نزد مشركان جاهلى:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لَا الْهَدْيَ وَ لَا الْقَلائِدَ وَ لَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرامَ‌ ... وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌ ... [٤]

مائده (٥) ٢

[١] . در آيه مزبور از هتك حرمت شعائر حج و نيز كسانى كه قصد زيارت خانه خدا را دارند، نهى شده است. نهى مذكور شامل افرادى كه قصد عمره مفرده را دارند نيز مى‌شود. چنان‌كه شأن نزول آيه (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢٣٧) مؤيّد همين مطلب است.

[٢] . آيه مربوط به مانع شدن مشركان از بجا آوردن عمره از سوى مسلمانان در سال حديبيّه است‌

[٣] . احتمال دارد كه مراد از «فضلًا» پاداش باشد. (الميزان، ج ٥، ص ١٦٢؛ فتح‌القدير، ج ٢، ص ٨)

[٤] . در شأن نزول آيه آمده است كه مشركان براى عمره و زيارت خانه خدا راهى مكّه بودند و مسلمانان خواهان هجوم به آنان شدند. در آن هنگام اين آيه نازل شد. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٢٣٧)