فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٠٠ - گواهان بر عهد خدا
٩٨. عهد و پيمان نداشتن خداوند با يهود، مبنى بر عذاب نكردن آنان:
... لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ ... [١]
بقره (٢) ٨٠
٩٩. عهد و پيمان خداوند با يهود، در زير كوه طور با تعهد شديد بر منع ماهيگيرى در روز شنبه:
وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثاقِهِمْ ... وَ قُلْنا لَهُمْ لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً. [٢]
نساء (٤) ١٥٤
١٠٠. عهد و پيمان خداوند با يهود، در زير كوه طور با تعهّد بر ورود به دروازه بيتالمقدّس:
وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثاقِهِمْ وَ قُلْنا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً ... [٣]
نساء (٤) ١٥٤
١٠١. عهد و پيمان گرفتن خداوند از يهود، با برافراشتن كوه طور بر سر آنان:
وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثاقِهِمْ ... [٤]
نساء (٤) ١٥٤
١٠٢. نسبت ندادن امور ناروا به خداوند، از عهد و پيمانهاى خدا با يهوديان:
... أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فِيهِ ....
اعراف (٧) ١٦٩
فراموشى عهد با خدا
١٠٣. فراموشى عهد با خدا، زمينه كينه و دشمنى هميشگى، ميان پيروان اديان (يهود و نصرانيّت):
وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ... [٥]
مائده (٥) ١٤
١٠٤. فراموشى عهد و پيمان با خدا، از سوى نصارا:
وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ ....
مائده (٥) ١٤
١٠٥. به فراموشى سپردن عهد خدا از جانب آدم عليه السلام، زمينه عصيان او:
وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ قالَ يا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْكٍ لا يَبْلى فَأَكَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى.
طه (٢٠) ١١٥ و ١٢٠ و ١٢١
گواهان بر عهد خدا
١٠٦. خداوند و انبيا، گواهان بر عهد و ميثاق الهى، در مورد ايمان آوردن به انبيا و يارى كردن آنان:
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ ... ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ ... قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ.
آلعمران (٣) ٨١
نيز--) همين مدخل، گواهى بر عهد
[١] . همزه استفهام در «أتّخذتم» انكار ابطالى است؛ يعنىچنين عهد و پيمانى نزد خدا نداريد
[٢] . مقصود از «لاتعدوا فىالسّبت؛ از شنبه تجاوز نكنيد» اشاره به حرمت ماهيگيرى در روز شنبه است
[٣] . مقصود از «الباب» بنا به گفته بسيارى از مفسّران، دروازه شهر بيتالمقدّس است
[٤] . ضمير «هم» به قوم موسى- كه يهود باشند- مربوط است كه در آيه پيش از آنان ياد شده است
[٥] . بنا بر اينكه ضمير «بينهم» به يهود و نصارا مربوط باشد. (الكشاف، ج ١، ص ٦١٧)