ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٧ - قرآن ، آن كتاب الهى كه هرگز ناتوان و كهنه نخواهد گشت

تحقق پيدا كند . پس در حقيقت ثابتهايى كه متغيرات در تكون و حركت خود تابع آنها است ، مشيت بالغهء خداونديست و بس . مولوى در اين مورد هم قضيه را با واضحترين بيان و استدلال و روشن مطرح نموده است :
< شعر > قرنها بگذشت اين قرن نويست ماه آن ماه است آب آن آب نيست عدل آن عدل است ، فضل آن فضل هم گر چه مستبدل شد اين قرن و أمم قرنها بر قرنها رفت اى همام وين معانى برقرار و بر دوام شد مبدل آب اين جو چند بار عكس ماه و عكس اختر برقرار پس بنايش نيست بر آب روان بلكه بر اقطار اوج آسمان < / شعر > و اگر احتمال بدهيم كه آن ثابتها فوق طبيعى فيض را از خدا مى گيرند و به جهان هستى سرازير مى كنند ، باز بايد منعقد شويم كه خود همان ثابتها نيز فيض دوام و ثبات خود را از خدا مى گيرند . ولى با نظر به مفاد آيات قرآنى مانند ( يَسْئَلُه مَنْ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ ، كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ) [ الرحمن آيهء ٢٩ ] ( همهء كائنات فيض وجودى خود را از خدا مى خواهند ) بايد گفت : فيض مستمر خداوندى براى بقاء موجودات مستقيما از طرف خداوندى سرازير مى شود .
٨ ، ١١ - القرآن - منها - و كتاب اللَّه بين أظهركم ، ناطق لا يعيا لسانه ، و بيت لا تهدم أركانه ، و عزّ لا تهزم أعوانه از جملهء اين خطبه است : و كتاب خداوندى اينك در ميان شما است ، گوينده ايست كه زبانش عاجز نمى شود ، و خانه ايست كه اركانش ويران نمى گردد و عزتى است كه يارانش شكست نمى خورند . ) قرآن ، آن كتاب الهى كه هرگز ناتوان و كهنه نخواهد گشت براى بررسى مباحث مربوط به قرآن مجيد مراجعه فرماييد به مجلد ٢ از ص ٢٠٦ تا ص