ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٨ - قرآن ، آن كتاب الهى كه هرگز ناتوان و كهنه نخواهد گشت

٢١٦ - قرآن و راه درك اعجاز آن و همين مجلد از ص ٢١٦ تا ٢٢١ - انواع محتويات قرآن و از ص ٢٢١ تا ٢٢٢ تقسيم ديگر در محتويات قرآن و مجلد ٣ ص ٦٤ - قرآن و ديگر كتابهاى آسمانى حق است . و مجلد ٤ - ص ٢٣٤ و ٢٣٥ و از ص ٢٥٣ تا ٢٥٥ و از ص ٢٦١ تا ٢٧١ و مجلد ١٣ از ص ١٣ تا ١٨ و مجلد ١٤ از ص ١٢٩ تا ص ١٣٢ .
اين كتاب الهى داراى زبانى گويا در بارهء همهء حقائق مربوط به انسان معنىدار و جهانى معنا داراست . اين زبان خاموشى نشدنى است ، زيرا سئوالات جدى حيات انسانها خاموش نخواهد گشت . اين كتاب تراوش مغزهاى محدودنگر بشرى نيست كه اگر يك بعد يا يك جهت از شئون انسانى را در زمانى معين بازگو كند ، از بيان ابعاد يا از جهات ديگر در همهء زمانها ناتوان گردد .
محال است كه آن زبان گويا كه مى گويد : ( وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ ) [ العصر ] ( سوگند به عصر ، قطعا انسان در خسارت است مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالحه بجاى مى آورند [ اى مردم همديگر را به حق سفارش كنيد و همديگر را به صبر توصيه نماييد ] هرگز به خاموشى نخواهد گراييد . آن زبان ناطقى كه مى گويد : ( كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ) [ المدثر آيهء ٣٨ ] ( هر نفسى در گرو آن چيز است كه براى خود اندوخته است ) هرگز از كار نخواهد افتاد . آرى ، اى انسان ، اين جمله كه ( وَتِلْكَ الأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ ) [ آل عمران آيه ١٤٠ ] و اين روزگاران ( شكستها و پيروزيها ، آباديها و خرابىها و تمدنها در بروز و اعتلا و سقوط و غير ذلك ) در جريان قانونى خود ، با تناوب سراغ انسانها و جوامع آنان را مى گيرد ، هرگز تازگى خود را از دست نخواهد داد . كتابى كه حد اقل ششهزار جملهء جاودانى مانند مطالب فوق براى بشريت آورده است ، همواره گويا خواهد بود .