«رقمت الأحرف اتيانا بملتمس اعزّ الاولاد الروحانيّة، و اقرب ذوى القربى العقلانية، الأوحد الأمجد الافضل الاكمل، اللوذعى الالمعى، صدر الفضائل و المجد، و الحقّ و الحقيقة، و اللّه و الدين، محمد الشيرازى، رقاه اللّه تعالى الى أعلى مراتب الظهور العلمى و الشهود العينى. و أنا احوج الى الرّب الغنى محمّد بن محمّد المدعوّ بباقر الداماد الحسينى، ختم اللّه له بالحسنى‌ [١٦]».

شاگردان:

١- ملّا محسن فيض كاشانى: كه مفتخر به دامادى استاد و ملقّب به «فيض» از طرف او گرديد و تا اواخر عمر استاد، جليس او بود [١٧]. فيض صاحب تأليفات گرانبها و متعدّدى است، و تأثّر از آراء استاد در كتب او، همچون «عين اليقين» و «اصول المعارف» هويداست.

همو در رساله «شرح صدر» ص ٦١ گويد:

و بحمد اللّه كه به وسيله اين شكستگى، حق سبحانه، پيوسته توفيقات ارزانى داشت، و بالجملة مدّتى در مواطن بلاد گشت و دريوزه علم و كمال از بواطن عباد كرد ...

تا آنكه در بلده طيّبه قم به خدمت صدر اهل عرفان و بدر سپهر ايقان صدر الدين محمد شيرازى- قدّس اللّه روحه و سرّه- كه در فنون علم باطن يگانه دهر و سر آمد عصر خود بود، رحل اقامت افكند، مدّت هشت سال ماند و به رياضت و مجاهده مشغول شد ... و آخر به شرف مصاهرت ايشان سر افراز گرديد. باز چون مشار إليه از قم به شيراز تكليف نمودند و بدانجا اقامت فرمودند به مقتضاى «فان‌

[١٦] - ر. ك: «تفسير صدر المتألهين»، ج ١، تصحيح عبد اللّه فاطمى نيا، ص ٣٧.

[١٧] - مقدّمه تفسير، ج ١، ص ٨٩.